Enter the title... Enter the title...
Umów się na wizytę +48 604 578 796
+48 61 870 52 69
Rejestracja on-line

ARTYKUŁY

Implantologia

dlaczego implanty - zalety leczenia implantologicznego

Zęby odbudowane na implantach:

  • przywracają funkcje i komfort własnych zębów.
  • eliminują dolegliwości związane z tradycyjnym leczeniem.
  • nie wymagają spiłowania sąsiednich, zdrowych zębów.
  • mocno i pewnie utrzymują protezę zębową, co pozwala uniknąć pokrywania podniebienia masą akrylową i tym samym zwiększa komfort mówienia i odczuwania smaku.
  • są doskonale dopasowane do łuku zębowego.
  • chronią przed zanikiem kości*, dzięki czemu możliwe jest zachowanie naturalnego kształtu dziąseł i estetycznego wyglądu twarzy.

*Zanik kości:

Implanty, podobnie jak korzenie naturalnych zębów, przenoszą równomiernie siłę żucia na szczękę czy żuchwę, dzięki czemu zachowany jest naturalny kształt kości. W przypadku braku jakiegokolwiek obciążenia, kość wykazuje skłonności do stopniowego zaniku.

Porównanie leczenia implantologicznego do konwencjonalnych metod protetycznych uzupełniających braki zębowe

1. uzupełnienie stałe wady i zalety

2. uzupełnienie ruchome wady i zalety

Uzupełnienia stałe

uzupełnienia stałe

Uzupełnienia stałe są rozwiązaniem stosowanym przy odtwarzaniu pojedynczych zębów i większych braków międzyzębowych. Do tego typu uzupełnień należą min. korony i mosty protetyczne, które są na stałe zamocowane w jamie ustnej przy wykorzystaniu zębów własnych. Po założeniu takiej odbudowy przez lekarza pacjent nie ma możliwości ich samodzielnego wyjęcia.

Wady i zalety uzupełnienia w postaci tradycyjnego mostu protetycznego:

Zalety

  • Nie wymaga przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

Wady

  • Konieczność spiłowanie dwóch sąsiednich zdrowych zębów.
  • Za duże obciążenia przenoszone przez zęby stanowiące podporę dla mostu, prowadzą z upływem czasu do ich rozchwiania lub przedwczesnej utraty.
  • Brak ochrony przed zanikiem kości. Pod przęsłem mostu dochodzi do zaniku wyrostka kostnego, na skutek braku bezpośredniej stymulacji siłami żucia.
  • Kłopotliwa higiena jamy ustnej - trudny dostęp do przestrzeni pod mostami.
  • Niezadowalające rezultaty funkcjonalne.

Uzupełnienia ruchome

Konwencjonalne uzupełnienia ruchome możemy podzielić na dwie grupy: protezy częściowe* i protezy całkowite**.

Wady i korzyści wynikające z konwencjonalnych metod leczenia ubytków zębowych przy pomocy protez ruchomych

Zalety

  • Niższe koszty leczenia w porównaniu z leczeniem implantologicznym.
  • Nie wymaga przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

Wady

  • Dyskomfort wynikający z ruchomości protezy.
  • Brak kontroli wielkości sił wyzwalanych podczas żucia.Ograniczona percepcja smaku.
  • Dolegliwości bólowe wynikające z niewłaściwego dopasowania protezy.
  • Zaburzenia mowy i gryzienia wynikające z ruchomości protezy.
  • Brak ochrony przed zanikiem kości i cofaniem dziąseł, które prowadzą do zmian rys twarzy i jej nienaturalnego wyglądu.
  • Niezadowalające rezultaty estetyczne.
  • Znacznie obniżają jakość codziennego życia pacjenta i jego samoocenę.

*Protezy częściowe (konwencjonalne):

Większe ubytki międzyzębowe mogą być uzupełnione protezami częściowymi. Mocowanie protezy do sąsiednich zębów wykonywane jest za pomocą zatrzasków lub śrub retencyjnych. Opcja ta, choć należy do ekonomicznych, nie zapewnia jednak zadawalających efektów estetycznych i funkcjonalnych. Z czasem dochodzi do znacznego pogorsze

implantologia

W stomatologii implantacja polega na wszczepieniu w kość szczęki metalowego implantu, który stanowi podstawę dla protezy zastępującej naturalny ząb.

Kształt implantu jest zbliżony do kształtu naturalnego korzenia zębowego. Dzięki umiejętnościom lekarzy i możliwościom nowoczesnych urządzeń medycznych, protezy umieszczane na implantach niczym nie różnią się od naturalnych zębów i idealnie wkomponowują się w jamę ustną.

Leczenie implantologiczne wymaga precyzyjnej oceny stanu zdrowia pacjenta, jego zębów i kości. Odbywa się to podczas wizyty konsultacyjnej, podczas której dentysta przeprowadza wywiad z pacjentem, wykonuje niezbędne badania diagnostyczne oraz ustala harmonogram zabiegów. Podczas wizyty charakteryzuje się zęby (ustawienie, stopień ruchomości, obecność próchnicy, poziom higieny), dziąsła (krwawienie, stan kieszonek zębowych), relacje pomiędzy górnym i dolnym łukiem zębowym, a także wykonane wcześniej uzupełnienia i ich stan. Do wstępnej oceny niezbędne jest wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, ale by uzyskać pełny obraz sytuacji niezbędne jest badanie cyfrowym tomografem komputerowym.

Implanty wykonuje się z tytanu. Jest on nieszkodliwy dla organizmu, nie koroduje, nie jest toksyczny, ani rakotwórczy. Co więcej – tytan ulega procesowi osteointegracji, czyli zrastania z tkanką kostną, dzięki czemu organizm traktuje implanty jak naturalną tkankę. Dla komfortu pacjenta ważna jest jakość implantu: dokładność pasowania komponentów, użyte materiały i proces produkcyjny. Lekarze Orident wykorzystują system szwajcarskiej firmy Straumann, którego stosowanie daje najwyższy odsetek powodzenia spośród wszystkich zarejestrowanych systemów implantologicznych, tj. 98,7% (raport fińskiej National Agency for Medicines).

możliwe efekty uboczne

Wszczepianie implantów stomatologicznych jest zabiegiem bezpiecznym. Interwencja w organizm człowieka może jednak przyczynić się do powstania pewnych efektów ubocznych.

Jeśli wystąpi:

  • krwawienie – najlepiej przygryźć na około godzinę zwinięty płatek czystej gazy. W takiej sytuacji zalecane jest też trzymanie głowy wysoko i przykładanie do policzka zimnych okładów. Jeśli mimo stosowania się do zaleceń krwawienie nie ustąpi, należy skontaktować się z lekarzem
  • opuchlizna - przerywane zimne okłady na policzek po stronie przeprowadzonego zabiegu są najskuteczniejszym sposobem zwalczania obrzęków (w cyklu: 20 minut okładu, 20 minut przerwy). Przez pierwsze dwa dni po zabiegu korzystnie wpływa również trzymanie głowy powyżej klatki piersiowej i pionowa pozycja ciała (korzystniejsze jest siedzenie niż leżenie)

Wskazaniem do konsultacji z lekarzem jest każda sytuacja, która budzi Państwa niepokój, a szczególnie:

  • stały lub nasilający się ból kilka dni po przeprowadzonym zabiegu,
  • nieustępujące lub nawracające krwawienie,
  • brak czucia w okolicy przeprowadzonego zabiegu po upływie 12 godzin

Powodzenie zabiegu zależy w dużej mierze od dyscypliny pacjenta. Brak konsekwencji w przyjmowaniu przepisanych przez lekarza leków, dawkowanie inne niż zalecone, podobnie jak nieprzestrzeganie terminów wizyt kontrolnych, wpływa niekorzystnie na proces leczenia.

najważniejsze zasady postępowania w trakcie leczenia implantologicznego

Wszczepianie implantów jest zabiegiem rutynowym - komplikacje są bardzo rzadkie. Mimo to pacjent może doświadczyć dyskomfortu i efektów ubocznych. Ważne jest aby umieć prawidłowo zareagować.

Krwawienie. W przypadku pojawienia się krwawienia rekomendujemy włożenie w krwawiące miejsce zwiniętego płatka czystej gazy i przygryzienie go na około godzinę. Nie należy wymieniać gazy w tym czasie. Ważne by głowę trzymać wysoko i przyłożyć zimny okład do policzka. Jeżeli krwawienie utrzymuje się nadal, prosimy o kontakt z lekarzem Orident.

Opuchlizna. Można zredukować opuchliznę przykładając zimny okład do policzka w miejscu operowanym. Chłodzenie przerywane jest efektywniejsze niż stałe. Dobre rozwiązanie to np. 15 minut chłodzenia i 15 minut bez okładu.

Lekarstwa. Jeżeli lekarz przepisał antybiotyki lub środki przeciwbólowe rekomendujemy ścisłe przestrzeganie zaleconych dawek.

Głowa do góry. Pacjenci po zabiegu powinni starać się w ciągu dnia trzymać głowę uniesioną do góry. Siedzenie jest lepsze od leżenia. W nocy głowa również powinna znajdować się powyżej ciała. W czasie snu, nie należy leżeć na stronie operowanej.

Prowadzenie samochodu. W pierwszych godzinach po zabiegu zdolność do prowadzenia samochodu może być obniżona. Jest to zależne od znieczulenia oraz środków przeciwbólowych. Dentysta wyjaśni jak środki te wpłyną na zdolność koncentracji

Jedzenie i picie. Napoje nie zawierające alkoholu i kofeiny można pić nawet bezpośrednio po zabiegu. Rekomendujemy jedynie unikanie gorących oraz gazowanych napojów. Pierwszy posiłek można jeść po pełnym ustąpieniu znieczulenia.

Czynniki drażniące. Niektóre substancje mogą wywołać komplikacje. Dlatego zalecane jest unikanie alkoholu, nikotyny, kawy, czarnej herbaty i produktów mlecznych. Nie wolno palić.

Ćwiczenia fizyczne. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego przez dwa tygodnie od zabiegu.

Utrzymywanie higieny. Pacjent nie powinien szczotkować operowanego miejsca przez 10 dni - chyba, że lekarz zaleci inne postępowanie. Przez 8 godzin po zabiegu nie wolno płukać ust. Może to spowodować nadmierne krwawienie. Następnego dnia po zabiegu można zacząć płukać usta 3 razy dziennie (po śniadaniu, po obiedzie, po kolacji) zapisanym roztworem chlokheksydyny.

Należy ponownie skontaktować się z lekarzem w następujących przypadkach:

  • jeśli przez kilka dni po zabiegu występuje stały lub powiększający się ból,
  • kiedy krwawienie nie ustępuje lub ponownie się pojawia,
  • jeśli nie pojawia się czucie w okolicy zabiegowej po 12 godzinach.

Bardzo ważne!

Przestrzegaj terminów wizyt kontrolnych.

Powodzenie zabiegu zależy w dużej mierze od dyscypliny pacjenta. Brak konsekwencji w przyjmowaniu przepisanych przez lekarza leków, dawkowanie inne niż zalecone, podobnie jak nieprzestrzeganie terminów wizyt kontrolnych, wpływa niekorzystnie na proces leczenia.

odbudowa kości - zastosowanie chirurgii rekonstrukcyjnej

Wszczepienie implantu wymaga odpowiedniej ilości tkanki kostnej w miejscu przeznaczonym do tego zabiegu. Zdarza się jednak, że wskutek paradontozy, osteoporozy, w wyniku pojawienia się zmian okołowierzchołkowych lub nieostrożnego usuwania zębów, dochodzi do ubytku kości. Nie oznacza to, że w takich przypadkach implantacja jest niemożliwa. Z pomocą pacjentom przychodzi nowoczesna chirurgia rekonstrukcyjna - współczesne metody regeneracji kości pozwalają na instalację implantu niemal u każdego pacjenta.

Metodą zyskującą coraz większą popularność i uznanie stomatologów jest obecnie sterowana regeneracja kości (GBR). Jej zastosowanie pozwala na miejscową odbudowę ubytku kości poprzez naturalne przeszczepy z innych części ciała, jak również narastanie kości w ściśle określonym miejscu, dzięki specjalnym substancjom pobudzającym wzrost (Bio-oss, Bio-guide).

Należy pamiętać, że po usunięciu zęba dochodzi do naturalnego zaniku kości, a najpopularniejsze uzupełnienia protetyczne (proteza ruchoma, most) nie są w stanie zahamować postępu ich ubywania. Wszczepienie implantu po zabiegu usunięcia zęba jest obecnie jedyną metodą, która pozwoli uniknąć konsekwencji związanych z zanikaniem tkanki kostnej (m.in. zapadnięte dziąsło).

system implantologiczny straumann - gwarancja szwajcarskiej jakości

Szwajcarska grupa Institut Straumann AG to światowy lider w implantologii stomatologicznej i regeneracji tkanek. Najwyższe standardy jakości utrzymywane przez cały proces produkcyjny, wiedza zdobyta przez ponad pół wieku badań, dokładność pasowania komponentów mierzona w tysięcznych częściach milimetra to fundamenty, które czynią terapię implantami Straumann najbezpieczniejszą z możliwych.

System nr 1 w Europie

W kwietniu 2006 roku fińska National Agency for Medicines opublikowała raport porównujący różne systemy implantologiczne (Finlandia jest jedynym krajem, w którym Ministerstwo Zdrowia rejestruje wszystkie wszczepione i usunięte implanty). Raport przedstawia liczbę utraconych implantów danego producenta i obejmuje okres 10 lat (1994 - 2005 r.). Według danych tych implanty Straumann dają najwyższy odsetek powodzenia spośród wszystkich zarejestrowanych systemów implantologicznych, tj. 98,7%.

Innowacyjna powierzchnia

Jako jedyne na świecie implanty Straumann produkowane są w specjalnej komorze pozbawionej dostępu powietrza i przechowywane w roztworze soli fizjologicznej do momentu wszczepienia u pacjenta. W połączeniu z optymalną topografią powierzchni implantu pozwala to na radykalne zredukowanie czasu wgajania implantu oraz znaczne zwiększenie bezpieczeństwa leczenia.

10 lat gwarancji

Implanty oraz części protetyczne Straumann objęte są 10-letnią gwarancją producenta, obejmującą także zwykłe zużycie elementów protetycznych. Oczywiście przywileje gwarancyjne przysługują pacjentom tylko wtedy, kiedy ściśle stosują się do zaleceń lekarza, w tym do szczególnej dbałości o higienę jamy ustnej. Szczegółowe warunki gwarancji producenta dostępne są w gabinetach oferujących implanty Straumann.

wskazania i przeciwwskazania - dla kogo przeznaczone są implanty?

Podstawowym wskazaniem do wszczepienia implantu jest stwierdzony brak w uzębieniu. Implantację stosuje się zarówno w przypadku braku pojedynczych braków, jak i całkowitego bezzębia.

Pojedynczy ubytek

Implanty stomatologiczne przejmują funkcje korzenia naturalnego zęba i przenoszą siły żucia na kość, w wyniku czego hamowany jest proces zaniku kości. Należy jednak pamiętać, że nie jest to jedyna korzyść wynikająca z zastosowania implantów.

pojedynczy ubytek zębowy ubytek zębowy

Finalna korona jest łudząco podobna do reszty uzębienia, co jest szczególnie ważne w przypadku odbudowy w strefie estetycznej. W efekcie implant, korona oraz dziąsło będą tworzyły harmonijną całość.

Implant zastępuje korzeń zęba i służy jako podpora, do której przymocowuje się koronę zęba. Rozwiązanie to pozwala uniknąć szlifowania sąsiednich zdrowych zębów, dzięki czemu zęby te mogą nadal pełnić swoją funkcję.

Kilka brakujących zębów

W przypadku licznych braków w uzębieniu, przeprowadzenie leczenia implantologicznego jest wręcz konieczne. Przemawiają za tym nie tylko względy estetyczne ale również medyczne. W przypadku braku jakiegokolwiek obciążenia, kość wykazuje skłonności do stopniowego zaniku podłoża kostnego. Ilość wszczepianych w takiej sytuacji implantów zależy od indywidualnych warunków kostnych pacjenta.

most na implantach
Uzupełnienie kilku braków zębowych w przednim odcinku za pomocą mostu na implantach.

uzupełnienie braków zębowych
Uzupełnienie kilku braków zębowych w tylnym odcinku za pomocą mostu na implantach.

Zaletą mostów umieszczonych na implantach jest to, że możliwe jest odtworzenie uzębienia niezależnie od stanu sąsiednich zębów. Dzięki implantom most funkcjonuje samodzielnie i nie wymaga podparcia o sąsiednie zęby (brak konieczności szlifowania dwóch zdrowych zębów).

Mosty osadzone na implantach są wysoce rekomendowanym również z uwagi na estetykę tego rozwiązania. Granica między dolną krawędzią nowych zębów a linią dziąsła staje się praktycznie niewidoczna.

Całkowite bezzębie

Odtworzenie wszystkich zębów przy pomocy implantów w jednej ze szczęk jest możliwe na dwa sposoby: w postaci protezy ruchomej (wyjmowanej samodzielnie przez pacjenta) lub protezy stałej (tylko lekarz może zdjąć takie uzupełnienie).

Protezy umocowane na implantach - rozwiązanie naśladujące naturę:

  • Stwarzają pacjentowi niemal idealne poczucie odzyskania utraconych zębów pod względem funkcjonalnym i estetycznym.
  • Siła żucia przenoszona jest na kość, co zapobiega jej zanikowi. W rezultacie pozwala to zachować naturalny kształt dziąseł i estetyczny wygląd twarzy oraz zapewnia znakomite dopasowanie protezy przez długi czas.
  • Proteza osadzona jest mocno i pewnie, co pozwala uniknąć pokrywania podniebienia masą akrylową i tym samym zwiększa komfort mówienia i odczuwania smaku.
  • Protezy na implantach są dużo bardziej stabilne w porównaniu z protezami całkowitymi lub częściowymi.

uzupełnienie stałe
Zastąpienie wszystkich zębów uzupełnieniem stałym przymocowanym bezpośrednio do kliku implantów.

ruchoma proteza na belkach
Zastąpienie wszystkich zębów przy pomocy protezy ruchomej zamocowanej na belkach.

ruchoma proteza na zatrzaskach kulowych
Zastąpienie wszystkich zębów przy pomocy protezy ruchomej zamocowanej na zatrzaskach kulkowych.

Zapytaj lekarza, która z dostępnych metod będzie najbardziej komfortowym rozwiązaniem w Twojej sytuacji.

wywiad przed zabiegami implantologicznymi

Leczenie implantologiczne wymaga precyzyjnej oceny stanu zdrowia pacjenta, jego zębów i kości. Odbywa się to podczas wizyty konsultacyjnej, podczas której dentysta przeprowadza wywiad z pacjentem, wykonuje niezbędną diagnostykę oraz ustala harmonogram zabiegów. Podczas wizyty stomatolog ocenia zęby (ustawienie, stopień ruchomości, obecność próchnicy, poziom higieny), dziąsła (krwawienie, stan kieszonek zębowych), relacje pomiędzy górnym i dolnym łukiem zębowym, a także wykonane wcześniej uzupełnienia i ich stan. Do wstępnej oceny wystarcza wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, ale by uzyskać pełny obraz sytuacji niezbędne jest badanie cyfrowym tomografem komputerowym.

zalecane środki ostrożności po zabiegu wszczepienia implantu

  • nieopuszczanie głowy poniżej klatki piersiowej
  • unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w okresie dwóch tygodni po zabiegu
  • unikanie dotykania implantu i okolic
  • unikanie szczotkowania miejsca po wszczepieniu implantu (usta w okolicy rany należy jedynie przepłukiwać preparatami zawierającymi chlorheksydynę ``Eludril, Periokin)
  • eliminacja z diety substancji mogących działać drażniąco - kawy, czarnej herbaty, produktów mlecznych
  • zakaz palenia papierosów
  • zakaz picia alkoholu
  • nie spożywanie gorących i gazowanych napojów

Implantoprotetyka

całkowite bezzębie

Odtworzenie wszystkich zębów w jednej szczęce przy pomocy implantów, jest możliwe na dwa sposoby. Można odtworzyć uzębienie w postaci protezy ruchomej (wyjmowanej samodzielnie przez pacjenta) lub protezy stałej (tylko lekarz może zdjąć takie uzupełnienie).

Protezy umocowane na implantach - rozwiązanie naśladujące naturę

  • Stwarzają pacjentowi niemal idealne poczucie odzyskania utraconych zębów. Naśladują naturę pod względem funkcjonalnym i estetycznym.
  • Siła żucia przenoszona jest na kość, co zapobiega jej zanikowi. W rezultacie pozwala to zachować naturalny kształt dziąseł, estetyczny wygląd twarzy oraz zapewnia znakomite dopasowanie protezy przez długi czas.
  • Proteza osadzona jest mocno i pewnie, co pozwala uniknąć pokrywania podniebienia masą akrylową i tym samym zwiększa komfort mówienia i odczuwania smaku.
  • Protezy na implantach są dużo bardziej stabilne w porównaniu z protezami całkowitymi lub częściowymi.

Zapytaj lekarza, która z dostępnych metod będzie najbardziej komfortowym rozwiązaniem w Twojej sytuacji.

kilka brakujących zębów

W przypadku licznych braków w uzębieniu, przeprowadzenie leczenia implantologicznego jest wręcz konieczne. Przemawiają za tym nie tylko względy estetyczne ale również medyczne. Ilość wszczepianych w takiej sytuacji implantów zależy od indywidualnych warunków kostnych pacjenta.

Zaletą mostów umieszczonych na implantach jest to, że możliwe jest odtworzenie uzębienia niezależnie od stanu sąsiednich zębów. Dzięki implantom, most funkcjonuje samodzielnie i nie wymaga podparcia o zachowane zęby (brak konieczności szlifowania dwóch zdrowych zębów).

Mosty osadzone na implantach są wysoce rekomendowane, również z uwagi na estetykę tego rozwiązania. Granica między dolną krawędzią nowych zębów, a linią dziąsła staje się praktycznie niewidoczna.

pojedynczy ubytek

Implanty stomatologiczne przejmują funkcje korzenia naturalnego zęba i przenoszą siły żucia na kość. W wyniku tego procesu hamowany jest zanik kości. Należy jednak pamiętać, że nie jest to jedyna korzyść wynikająca z zastosowania implantów.

Finalna korona jest łudząco podobna do reszty uzębienia, co jest szczególnie ważne w przypadku odbudowy w strefie estetycznej. W efekcie, implant, korona oraz dziąsło będą tworzyły harmonijną całość.

Implant zastępuje korzeń zęba i służy jako podpora, do której przymocowuje się koronę zęba. Rozwiązanie to pozwala uniknąć szlifowania sąsiednich zdrowych zębów, dzięki czemu mogą one nadal pełnić swoją funkcję.

przebieg leczenia implantologicznego

Leczenie kanałowe

efekty leczenia kanałowego

Zapraszamy do zapoznanania się ze zdjęciami przedstawiającymi efekty leczenia kanałowego.

Leczenie endodontyczne w Orident Stomatologia - Co nas wyróżnia?

Dlaczego leczenie kanałowe w Orident?

Leczenie kanałowe wykonywane przed laty u większości pacjentów przywołuje niemiłe wspomnienia. Negatywne stereotypy są na tyle silne, że nawet osoby, które nigdy same nie doświadczyły tego rodzaju leczenia, są do niego uprzedzone i wywołuje ono u nich lęk.
W Orident walczymy z tymi stereotypami. Oferujemy Państwu profesjonalną usługę w atmosferze spokoju i komfortu. Nasze atuty to:

1. Profesjonalizm i doświadczenie zawodowe
Nasi specjaliści zajmujący się endodoncją są aktywnymi członkami Polskiego Towarzystwa Endodontycznego. Uczestniczą
w międzynarodowych sympozjach i zjazdach naukowych z dziedziny endodoncji, a swoje umiejętności podnoszą na doskonalących kursach praktycznych. Wymieniają także doświadczenia przez Internet z lekarzami z całej Polski. Miesięcznie w naszym centrum stomatologii leczymy pod mikroskopem około 50 pacjentów. Trafiają do nas osoby, którym zostaliśmy poleceni przez naszych stałych klientów oraz kierowane przez innych lekarzy, niezajmujących się profesjonalnie endodoncją. Zawsze kontrolujemy efekty naszej pracy (po 6 i 12 miesiącach). Skuteczność pracy szacujemy na 99%, co jest dla nas powodem do dumy.

2. Sprzęt
Leczenie w Orident odbywa się przy użyciu najnowocześniejszego sprzętu światowej klasy, który umożliwia przeprowadzenie leczenia kanałowego podczas jednej wizyty.

Mikroskop ("oczy endodonty") — pozwala wielokrotnie powiększyć obraz leczonego zęba, dzięki czemu znacznie zwiększa się dokładność, a także skuteczność leczenia. Ponadto mikroskop umożliwia leczenie trudnych przypadków, przy których jedynym dotąd rozwiązaniem było usunięcie zęba. Mikroskop umożliwia:

  • odnalezienie wszystkich, nawet nietypowo zlokalizowanych ujść kanałów,
  • wyjęcie złamanych narzędzi,
  • perfekcyjne opracowanie i wypełnienie zakrzywionych kanałów,
  • perfekcyjne opracowanie i wypełnienie bardzo wąskich kanałów oraz kanałów zobliterowanych, czyli zwapniałych,
  • wyjęcie starego wypełnienia z całej długości kanałów podczas powtórnego leczenia kanałowego,
  • wyjęcie starych, metalowych wkładów, cementów oraz wkrętów protetycznych,
  • leczenie przez korony i mosty protetyczne bez konieczności ich zdejmowania i niszczenia.

Dentaport ROOT ZX (MORITA) - urządzenie łączące w sobie lokalizator wierzchołkowy, służący do pomiaru długości kanału, oraz mikrosilnik do opracowania maszynowego kanału korzeniowego. Sprzęt ten jest bardzo bezpieczny, dzięki możliwości ciągłego podglądu na monitorze lokalizacji narzędzi wewnątrz zęba, kontroli momentu obrotowego, jak i regulacji prędkości. Do opracowania kanałów używamy narzędzi niklowo-tytanowych. Są giętkie i mocne, skracają czas pracy i zwiększają bezpieczeństwo.

RVG Radiowizjografia - służy do obrazowania zdjęć RTG na monitorze komputera, a nie na kliszy. Zaletą tego sprzętu jest kilkakrotnie mniejsze promieniowanie, niż w przypadku obrazowania na kliszy oraz bardzo krótki czas oczekiwania na obraz - zaledwie 2 sekundy. Dzięki tym zaletom można skrócić czas zabiegu i zwiększyć jego bezpieczeństwo.

Ultradźwięki - za pomocą specjalnych końcówek endodontycznych możemy wyjąć złamane narzędzia z kanału, rozkruszyć stary cement, wyjąć wkłady protetyczne oraz udrożnić "zobliterowane" kanały.

Obtura i System B - urządzenia służące do termoplastycznego wypełnienia kanału. Zaletą jest bardzo szczelne wypełnienie nawet
w przypadku kanałów o nieregularnym kształcie.

3. Leczenie jednowizytowe
Zalety leczenia jednowizytowego:

  • OSZCZĘDNOŚĆ CZASU - nie ma potrzeby kilkukrotnych wizyt.
  • BEZPIECZEŃSTWO - niweluje ryzyko zakażenia między wizytami (poprzez rozszczelniony opatrunek lub odłamany fragment zęba) oraz złamania zęba między wizytami (poprzez skrócenie czasu oczekiwania potrzebnego na ostateczną odbudowę zęba).
  • KOMFORT - niweluje ból, który może pojawić się między wizytami.

4. Komfort
Zabiegi przeprowadzane w Orident są bezpieczne, bezbolesne i precyzyjne. Komfort pacjentowi zapewnia skuteczne znieczulenie oraz użycie koferdamu, czyli rozpiętego "balonika" wokół zęba, dzięki któremu lekarz utrzymuje pole zabiegowe w czystości (nie ma śliny
i bakterii), a płyny i drobne narzędzia nie mają dostępu do ust i gardła pacjenta.

Gabinety Orident wyposażone są w ergonomiczne fotele, na których pacjent przyjmuje wygodną, leżącą pozycję. Dodatkowo z głośników umieszczonych w zagłówku dobiega relaksująca muzyka. Każdy pacjent może przynieść swoją ulubioną muzykę w formacie MP3, którą odtworzymy podczas zabiegu.

najczęściej zadawane pytania (faq)

1. Boję się bólu w trakcie zabiegu! Jak sobie z tym poradzić?

W Orident stosujemy bardzo skuteczne metody znieczulenia miejscowego. Znieczulenie utrzymuje się co najmniej przez 2 godziny, dlatego możemy zagwarantować, że w trakcie trwania zabiegu nic nie będzie bolało.

2. Boję się, że podczas zabiegu mogę zadławić się śliną.

Dzięki stosowanemu przez nas koferdamowi (osłonie pola zabiegowego), nic w trakcie zabiegu nie przedostanie się do buzi, ponieważ wszystkie płyny asystentka odciąga ssakiem z jego powierzchni. Wewnątrz jamy ustnej - pod koferdamem - jest tylko ślina, którą można przełykać mimo koferdamu, jej nadmiar jest odsysany ślinociągiem. Jeśli mają Państwo jakiekolwiek obawy związne z leczeniem na fotelu dentystycznym, prosimy powiedzieć o nich lekarzowi. Nasi specjaliści chętnie rozwieją wszelkie wątpliwości.

3. Boję się pozycji leżącej, mam uczucie "spadania do tyłu" oraz tego, że wisi nade mną jakiś sprzęt.

Bez obaw. Nad Państwa bezpieczeństwem czuwa lekarz i asystentka. Nasz sprzęt ma wszystkie wymagane certyfikaty oraz jest regularnie serwisowany i kontrolowany. Mogą nam Państwo zaufać.

4. Mam problemy z kręgosłupem, nie potrafię wyleżeć w bezruchu 1,5 godziny. Jak znieść długi zabieg?

Nasze fotele są bardzo wygodne, a my jesteśmy wyrozumiali. Zawsze, gdy zajdzie taka potrzeba, możemy zrobić przerwę na zmianę pozycji. By uprzyjemnić Państwu czas, włączamy muzykę, która pozwala zrelaksować się i wyciszyć. Można przynieść także swoją ulubioną płytę, którą usłyszą Państwo z głośników zamieszczonych w podgłówku (w formacie MP3).

5. Czy ząb może mnie boleć po zabiegu w domu i co wtedy mam zrobić?

Po zabiegu leczenia kanałowego może wystąpić ból podczas gryzienia. W związku z tym, że występuje on u 80 proc. Pacjentów, jest on normą pozabiegową. Zdarza się, że ból jest dotkliwy i trwa nawet do 3 dni z tendencją malejącą. Niepokojące są następujące objawy: ból samoistny, rwący, pulsujący oraz obrzęk. W każdym z tych przypadków prosimy o niezwłoczny kontakt!

6. Widziałem, że lekarz używa bardzo długich narzędzi. Nie są one nieco za długie? Czy mogą wyrządzić mi krzywdę?

Przeciętnie ząb ma długość 19-25 mm, około 10-12 mm przypada na część widoczną (koronę zęba), reszta zęba to korzeń będący w kości. Lekarz musi dojść aż do wierzchołka zęba. Proszę się nie martwić, specjaliści Orident mają pełną kontrolę podczas zabiegu:

  • zabieg prowadzony jest przy użyciu mikroskopu oraz elektronicznie kontrolowany na monitorze urządzenia MORITA,
  • zdjęcia kontrolne RVG pozwalają upewnić się, czy narzędzie jest w pożądanym miejscu.

7. Dlaczego kiedyś stomatolog przepisał mi antybiotyk podczas leczenia?

Najprawdopodobniej leczeniu kanałowemu towarzyszyło ropne zapalenie tkanek (ozębnej i kości). Jeżeli leczenie kanałowe odbywa się z powodu ropnego zapalenia zęba lub tkanek okołowierzchołkowych to często, dla wzmocnienia efektu leczenia, stosuje się antybiotyk.

8. Dlaczego w innych gabinetach leczenie kanałowe trwa nawet kilka miesięcy?

Według najnowszych standardów europejskich, powstałych w oparciu o liczne prace i badania naukowe, zalecane jest jednowizytowe leczenie kanałowe. Światowej klasy specjaliści z dziedziny endodoncji potwierdzają, że leczenie podczas jednej wizyty, to mniej powikłań. Skuteczne, jednowizytowe leczenie jest możliwe:

  • dzięki użyciu mikroskopu można uzyskać bardzo dobrą widoczność, a opracowanie narzędziami obrotowymi, pod ciągłą kontrolą lokalizatora wierzchołkowego firmy Morita, zdecydowanie zwiększa skuteczność i bezpieczeństwo oraz skraca czas potrzebny na opracowanie kanału korzeniowego, eliminując bakterie,
  • dzięki użyciu koferdamu możemy stosować znacznie większe stężenia leków służących do płukania podczas zabiegu, które dopełniają dzieła eliminacji zakażonej tkanki i sterylizacji kanału korzeniowego,
  • dzięki zastosowaniu Obtury i Systemu B - urządzeń służących do termoplastycznego wypełnienia kanału. Zaletą jest bardzo szczelne wypełnienie, nawet w przypadku kanałów o nieregularnym kształcie,
  • bardzo łatwa i szybka diagnostyka radiologiczna, jeszcze na fotelu dentystycznym, pozwala na natychmiastową kontrolę efektu leczenia.

Podstawy teoretyczne - Leczenie kanałowe w pigułce

Leczenie endodontyczne, powszechnie nazywane leczeniem kanałowym, jest konieczne w przypadku zapaleń miazgi, która potocznie nazywana jest przez pacjentów nerwem, natomiast anatomicznie jest tkanką wypełniającą wnętrze zęba, zbudowaną z naczyń krwionośnych i nerwów. Endodoncja to metoda leczenia pozwalająca uratować zęby, które jeszcze nie tak dawno skazane byłyby na ekstrakcję (usunięcie). Wskazaniami do leczenia kanałowego są:

  • nieodwracalne zapalenia miazgi,
  • okołowierzchołkowe zapalenia tkanek (zmiany okołowierzchołkowe, ziarniaki, torbiele),
  • zranienia miazgi powstałe w wyniku urazów,
  • wskazania protetyczne,
  • czasami choroby przyzębia (tzw. zespoły endoperio),
  • zęby wcześniej źle leczone kanałowo i ze zmianami okołowierzchołkowymi.

Zważając na to, że własny, uratowany korzeń zęba jest najlepszym naturalnym implantem, a odbudowa protetyczna na własnym korzeniu najbardziej ekonomicznym rozwiązaniem uzupełnienia braku, zawsze warto podjąć próbę leczenia kanałowego. Jedyną bowiem alternatywą dla leczenia kanałowego jest ekstrakcja zęba, która pociąga za sobą konieczność uzupełnienia jego braku poprzez implant lub most protetyczny.

Utrata zęba wiąże się z poniższymi konsekwencjami, które mogą być odczuwane zaraz po zabiegu lub dopiero po paru latach.

  1. Utrudnione rozdrabnianie pokarmów.
  2. Defekt estetyczny.
  3. Zaburzenia wymowy.
  4. Przesuwanie zębów sąsiednich, powstanie szczeliny między zębami, w której gromadzi się jedzenie, co utrudnia higienę
    i zwiększa podatność na próchnicę.
  5. Wysuwanie się zębów przeciwstawnych — objaw Godona: zaburzenia artykulacji i żucia pokarmu, odsłanianie korzeni zębów, silna nadwrażliwość na ciepło i zimno, tworzenie ubytków przyszyjkowych.
  6. Najbardziej oddalona w czasie konsekwencja: przesunięcie zębów powoduje zmiany w zaguzkowaniu zębów, co ma wpływ na proces żucia. Wszelkie zaburzenia prowadzą do zwyrodnień stawów skroniowo-żuchwowych i wymagają długotrwałej rehabilitacji. Nieleczone mogą być przyczyną częstych bólów głowy.

Przebieg leczenia kanałowego:

W Orident Stomatologia leczenie kanałowe może przebiegać jednowizytowo, jednak w niektórych przypadkach konieczne jest przeprowadzenie leczenia kanałowego podczas dwóch wizyt (w nielicznych wypadkach z wymianą opatrunku między nimi).

Endodonta w trakcie leczenia, dla zachowania sterylności suchości w polu operacyjnym, stosuje koferdam, czyli materiał który izoluje leczony ząb od środowiska jamy ustnej, dzięki czemu stomatolog uzyskuje suche, względnie wolne od bakterii pole leczenia. Koferdam chroni też pacjenta przed aspiracją (zachłyśnięciem), bądź połknięciem płynów używanych do płukania kanałów oraz drobnych instrumentów stomatologicznych.

W dużym uproszczeniu leczenie kanałowe rozgrywa się w kilku etapach:

  • Pierwszy etap (znieczulenie pacjenta) gwarantuje bezbolesność zabiegu.
  • Drugim etapem jest otwarcie komory zęba i dokładne usunięcie martwej lub żywej miazgi z wnętrza zęba (komory).
  • Trzeci etap: odnalezienie ujść kanałów. Jest bardzo trudny i pracochłonny, ponieważ pominięcie jakiegoś kanału wiąże się
    z pozostawieniem bakterii, co może doprowadzić do powikłań i ekstrakcji zęba. Bardzo pomocny jest tutaj mikroskop.
  • Ustalenie długości roboczej - kolejny odpowiedzialny etap; ząb musi być opracowany do otworu fizjologicznego. Zarówno za krótkie, jak i za długie opracowanie zęba będzie wpływało na zmniejszenie szans na sukces leczenia. Dlatego bardzo istotne jest jak najdokładniejsze ustalenie długości roboczej kanałów. W Orident Stomatologia stosuje się w tym celu urządzenie zwane endometrem Dentaport Root ZX firmy Morita, który wykonuje elektroniczny pomiar kanałów korzeniowych. Pozwala to na wyeliminowanie metody pomiaru długości kanału opartej na zdjęciu RTG, która wg licznych badań okazała się bardzo często zawodna. Endometr Dentaport jest precyzyjny i całkowicie obojętny dla organizmu. Ponadto dzięki niemu można bezpiecznie przeprowadzić dotychczas niemożliwe (ze względu na RTG) leczenie kobiet w ciąży.
  • Następny etap to mechaniczne opracowanie kanałów, które odbywa się przy użyciu specjalnych narzędzi kanałowych NiTi (niklowo-tytanowych) i mikrosilnika TRI AUTO ZX. W związku z tym, że mikrosilnik jest zintegrowany z endometrem Dentaport, lekarz ma kontrolę nad pracą narzędzi w kanale. Narzędzia używane przy maszynowym opracowaniu są specjalnie zaprojektowane do tego, by bezpiecznie udrożnić nawet zakrzywione kanały i nadać im kształt stożka. Nadanie kanałom takiego kształtu jest warunkiem prawidłowego ich wypełnienia. Proces ten jest wspomagany obfitym płukaniem kanałów środkami chemicznymi (podstawowym środkiem jest podchloryn sodu), mającymi za zadanie dezynfekcję i pomoc w oczyszczeniu całego systemu kanałowego. Proces ten przedstawia prezentacja.
  • Ostatni etap to wypełnienie kanałów. Po opracowaniu, oczyszczeniu, poszerzeniu kanału oraz jego dokładnym osuszeniu, lekarz przystępuje do wypełnienia. Celem tego etapu jest szczelne zamknięcie światła kanału na całej długości specjalnym materiałem. Proces ten odbywa się za pomocą metody termicznej kondensacji gutaperki z zastosowaniem kombinacji Systemu B i Obtury,
    co pozwala na kontrolę podczas wypełniania oraz szczelne i trwałe wypełnienie kanału nawet o nieregularnej powierzchni.
    Z przebiegiem tego etapu można zapoznać się oglądając animację.
    Na koniec zabiegu lekarz wykonuje kontrolne zdjęcie RTG.

Należy mieć na względzie, że warunkiem powodzenia leczenia kanałowego jest szczelne wypełnienie kanału korzenia oraz ubytku, dlatego po zakończonym leczeniu kanałowym konieczna jest odbudowa korony zęba. Zęby martwe ze względu na brak ukrwienia stają się mniej odporne na złamania, bardziej matowe, szarawe i kruche. Dlatego przy dużym zniszczeniu zęba samo wypełnienie może być niewystarczające i konieczne jest wówczas wykonanie wkładu koronowo-korzeniowego i korony protetycznej lub nakładu.

Periodontologia

leczenie chorób przyzębia i paradontozy

Definicje

Choroby przyzębia — tak zwane periodontopatie, to ogólna nazwa schorzeń tkanek miękkich i twardych, otaczających zęby i będących miejscem ich osadzenia (dziąsło, włókno ozębnej, kość).

Paradontoza — jest chorobą atakującą tkanki otaczające ząb: dziąsło, kość, ozębną oraz cement korzeniowy. Główną przyczyną tego podstępnie rozwijającego się schorzenia jest nieprawidłowa higiena jamy ustnej, a dokładniej — bakterie gromadzące się na powierzchni i wokół zębów. Produkowane przez nie toksyny niszczą tkanki otaczające ząb, doprowadzając do zaniku kości, a w efekcie nawet do utraty zębów. Chorobę można zatrzymać tylko na wczesnym etapie rozwoju.
W rozwiniętym stadium paradontoza jest nieuleczalna.

Płytka nazębna — to biały, serowaty nalot na zębach i dziąsłach osadzający się już dwie godziny po szczotkowaniu. Składa się on w 80 proc. z bakterii i produktów ich przemiany materii oraz organicznych i nieorganicznych składników śliny. Bakterie z płytki działają toksycznie na dziąsła — powodują ich zapalenie oraz rozpuszczają szkliwo. Płytka nazębna osadzająca się na zębach i dziąsłach jest bezpośrednią przyczyną próchnicy.

Skaling — polega na usunięciu twardych złogów nazębnych za pomocą aparatów ultradźwiękowych. Złogi nazębne usuwa się zarówno poprzez wibrację ultradźwiękową końcówki przyrządu, jak i poprzez zjawisko kawitacji wody wzburzonej ultradźwiękami. Zabieg kończy gładzenie powierzchni zębów pastami polerskimi.

Kamień nazębny — to zmineralizowana warstwa płytki nazębnej, która powstaje nad i pod brzegiem dziąsłowym. W tych miejscach często dochodzi do podrażnienia dziąseł, prowadzącego do zapaleń i rozwoju ubytków przyszyjkowych. Cechą charakterystyczną kamienia nazębnego jest większa porowatość, czego efektem jest podatność na pokrywanie się plamami. Rozwojowi i powstawaniu kamienia nazębnego sprzyja nadmierne picie kawy, herbaty oraz palenie papierosów.

Niewinne złego początki, czyli co powinno wzbudzić Twój niepokój:

  • krwawienie z dziąseł pojawiające się podczas szczotkowania
  • odsłonięte szyjki zębów
  • nadwrażliwość przy jedzeniu zimnych i ciepłych pokarmów
  • nieprzyjemny zapach z ust, niesmak w jamie ustnej
  • nadmierne odkładanie kamienia nazębnego

Kto jest zagrożony?
Paradontoza jest drugą, po próchnicy, przyczyną utraty zębów. Wiele osób uważa, że jest to dolegliwość podeszłego wieku. Badania jednak dowodzą, że na tę chorobę cierpią coraz częściej osoby młode — po 35 roku życia, a nawet dwudziestolatkowie. Choroba może rozwijać się bez widocznych dla pacjenta objawów około 10-15 lat, a "ruszające się zęby" to jej ostatni — nieodwracalny etap. Niestety dopiero wówczas najwięcej osób zgłasza się do lekarza.

Zagrożenie wzrasta u osób:

  • niedostatecznie dbających o higienę jamy ustnej
  • palących
  • chorujących na cukrzycę
  • obciążonych genetycznie
  • z zaburzeniami hormonalnymi
  • zażywających niektóre leki (na nadciśnienie, przeciwpadaczkowe)
  • z niepełnym uzębieniem
  • ze źle wykonanymi wypełnieniami i protezami
  • z niekorygowanymi wadami zgryzu

Etapy choroby:

Stadium pierwsze: odwracalne zapalenie dziąseł spowodowane płytką nazębną

krwawienia zęba podczas szczotkowania

Te objawy zwykle nie budzą niepokoju. Jednak kiedy tylko się pojawią, koniecznie trzeba zgłosić się do lekarza. W tym stadium choroba jest odwracalna
i najłatwiejsza do leczenia!


zdrowe przyzębie

Stadium drugie: lekkie zapalenie tkanek przyzębia

krwawienie z dziąseł

Dziąsło luźno odstaje od powierzchni zębów, tworząc miejsce zalegania bakterii i resztek jedzenia. Pacjent nie jest w stanie samodzielnie poradzić sobie
z oczyszczeniem tych miejsc.


lekkie zapalenia przyzębia

Kolejne fazy rozwoju choroby: ciężkie zapalenie tkanek przyzębia

zwiększona ruchomość zębów

Kieszenie pogłębiają się, pojawia się stan zapalny, który powoduje niszczenie tkanek wokół zęba, a w końcowym stadium zanik kości i "ruszanie się" zębów.


zaawansowane zapalenie przyzębia

Etapy leczenia w Orident:

Etap I — konsultacja stomatologiczna

Wywiad medyczny, ocena ogólnych predyspozycji do chorób przyzębia, badanie jamy ustnej — ocena wskaźników potrzeb periodontologicznych (PSI Periodontal Screening Index).

Etap II — wizyta higienizacyjna wstępna (ze względu na obecność bakterii i stanu zapalnego przyzębia szczegółowe badanie przyzębia jest niewskazane, może bowiem spowodować rozprzestrzenianie infekcji).

Jest to podstawowy etap leczenia, który warunkuje powodzenie dalszych zabiegów. Higienizacja polega na profesjonalnym oczyszczeniu zębów oraz polerowaniu ich powierzchni, a także na doborze odpowiedniego instrumentarium do codziennej higieny jamy ustnej.

Etap III — diagnostyka szczegółowa.

Badanie radiologiczne, badanie kieszonek sondą periodontologiczną, postawienie diagnozy i ustalenie planu leczenia.

Etap IV — kolejne higienizacje (1-2 wizyty).

Kolejne wizyty (co 3-6 tygodni) mają na celu ocenę skuteczności domowej higieny oraz wprowadzenie ewentualnej korekty. Następnie pacjent zostaje skierowany na kontynuację leczenia do lekarza specjalisty.

Etap V — leczenie właściwe, prowadzone przez lekarza specjalistę.

Polega na oczyszczeniu powierzchni korzenia (kiretaż) oraz zajętych przez bakterie kieszeni patologicznych. Leczenie na tym etapie odbywa się najczęściej podczas 1-2 wizyt i często jest wspomagane leczeniem farmakologicznym (antybiotykoterapią).

Etap VI — stabilizacja — wizyty kontrolne.

Wizyty kontrolne ustalane według indywidualnych potrzeb. Dla oceny stabilizacji choroby i monitorowania jej postępów wykonywane są okresowo kontrolne zdjęcia pantomograficzne.

Etap VII — zabiegi leczące skutki choroby.

  • chirurgia regeneracyjna, implantacje
  • protetyka (szynowanie zębów, odbudowa braków zębowych)
  • ortodoncja (leczenie wtórnych wad zgryzu)

Etap VIII — wizyty kontrolne co 3-6 miesięcy

Pacjenci pozostają pod stałą opieką stomatologiczną, realizując zalecenia higienizacyjne.

Porady higienizacyjne

Zapobiegać paradontozie możemy w domu. Ważne jest, aby zawsze przestrzegać "złotych" zasad higieny jamy ustnej:

  • zęby myjemy co najmniej 2 razy dziennie, najlepiej po każdym posiłku przez co najmniej 3 minuty,
  • używamy szczoteczek o miękkim lub średnio twardym włosiu,
  • powierzchnie zębów myjemy ruchem wymiatającym, nigdy nie szorujemy poziomo,
  • zawsze używamy nici i wykałaczek dentystycznych,
  • oczyszczamy też język (za pomocą specjalnych "tarek" na główce szczoteczki, specjalistycznych skrobaczek do oczyszczania języka lub plastikowej albo metalowej łyżeczki),
  • po umyciu zębów stosujemy płukankę do ust o działaniu grzybobójczym i bakteriobójczym, usuwającą biofilm bakteryjny (czyli płytkę nazębną), np. Octenidol. Warto pamiętać aby wybrać bezpieczny płyn, który nie wysusza jamy ustnej (bez alkoholu) oraz nie przebarwia szkliwa (bez chlorheksydyny) i szukać go
    w aptekach.

Porady praktyczne w leczeniu chorób przyzębia — Szczotkowanie

W celu utrzymania prawidłowej higieny jamy ustnej istotne jest zaznajomienie się z metodami oraz rolą, jaką odgrywa technika szczotkowania. Oczyszczanie zębów to podstawowa czynność, która każdemu jest znana od najmłodszych lat. Jednak musimy zdawać sobie sprawę z tego, że wykonywanie tej prostej i wydawałoby się błahej czynności bez zwrócenia uwagi na jej jakość i skuteczność, może się okazać zupełnie bezcelowe, a nawet szkodliwe. Należy unikać szczotkowania poziomego jak i mocnego przyciskania szczoteczki, ponieważ może to spowodować powstanie ubytków klinowych (przyszyjkowych) oraz stanów zapalnych dziąseł.

Metody szczotkowania zębów

Metoda ruchów okrężnych Fonesa polecana jest szczególnie dzieciom, ponieważ ich zdolności manualne nie są jeszcze w pełni rozwinięte. Oczyszczanie zaczynamy od wyszczotkowania powierzchni policzkowych zębów bocznych. Przy lekko rozwartych ustach szczotkujemy, wykonując małe ruchy okrężne, nie zaciskając zębów przy szczotkowaniu. Zaczynamy od prawej strony, potem przechodzimy do strony lewej, pamiętając o tym, że zawsze zaczynamy od zębów trzonowych. Starannie szczotkując przesuwamy do przodu szczoteczkę ustawioną pod kątem prostym do powierzchni zębów. Gdy dojdziemy do zębów przednich, możemy je niezbyt mocno zacisnąć, ponieważ łatwiej się je wtedy czyści.

Aby wyczyścić wewnętrzne powierzchnie górnych zębów przednich, ustawiamy szczoteczkę pionowo i umieszczamy włókna na granicy zębów i dziąsła. Wykonujemy ruchy wymiatające szczoteczką do dołu w kierunku od dziąsła do końców zębów. W ten sam sposób szczotkujemy powierzchnie wewnętrzne dolnych zębów, ale tym razem wykonując ruchy wymiatające do góry. Na koniec oczyszczamy powierzchnie żujące wykonując ruchy poziome lub okrężne.

Metoda ruchów obrotowych (tzw. metoda roll) wskazana jest młodzieży i dorosłym ze zdrowym przyzębiem. Wykonując okrężne ruchy szczoteczką oczyszczamy zewnętrzne powierzchnie zębów, okolice przyszyjkowe oraz masujemy dziąsła. Przy otwartych ustach główkę szczoteczki ustawia się pod kątem 45 stopni do powierzchni zębów, włosiem skierowanym do dziąseł: w szczęce ku górze, w żuchwie ku dołowi. Następnie obraca się szczoteczkę ku dołowi w szczęce, a do góry w żuchwie i ruchami wymiatającymi w kierunku powierzchni żującej oczyszcza się zęby. W ten sposób czyści się wszystkie powierzchnie, wykonując jednocześnie podczas obracania szczoteczki kilka ruchów drgających. Ruchy drgające i wymiatające należy powtórzyć kilkakrotnie. Należy zaznaczyć, że szczotkowanie metodą roll wpływa pozytywnie na dziąsła, ponieważ z ich powierzchni zostają usunięte resztki pokarmowe oraz, w wyniku masażu, dochodzi do ich lepszego ukrwienia.

Metoda Bassa jest odpowiednia zarówno dla osób ze zdrowymi dziąsłami, jak też pacjentów z zapaleniem dziąseł czy zapaleniem przyzębia. Szczoteczkę ustawia się na granicy dziąsła i zębów pod kątem 45 stopni, po czym lekko dociska się jej włókna do powierzchni zębów i dziąsła. Szczoteczką należy poruszać małymi, wibrującymi ruchami w kierunku do i od powierzchni zębów i dziąsła, dzięki czemu łagodnie, ale dokładnie usuwa się resztki jedzenia oraz płytkę nazębną. Zabieg szczotkowania zaczynamy od powierzchni zewnętrznych, potem przechodzimy do powierzchni wewnętrznych, a na końcu szczotkujemy powierzchnie żujące, zawsze zaczynając od wyszczotkowania zębów z tyłu, ponieważ najtrudniej je wyczyścić. Aby wyczyścić wewnętrzne powierzchnie górnych zębów przednich, ustawiamy szczoteczkę pionowo i umieszczamy włókna na granicy zębów i dziąsła. Wykonujemy ruchy wymiatające szczoteczką do dołu w kierunku od dziąsła do końców zębów. W ten sam sposób szczotkujemy powierzchnie wewnętrzne dolnych zębów, ale tym razem wykonując ruchy wymiatające do góry.

Metoda Bassa

szczotkowanie zębów zewnętrznych
Szczotkowanie powierzchni zewnętrznych
szczotkowanie zębów wewnętrznych
Szczotkowanie powierzchni wewnętrznych
szczotkowanie zębów przednich
Szczotkowanie zębów przednich


Rodzaje szczoteczek polecanych w leczeniu chorób przyzębia:

  1. Szczoteczki klasyczne:
    • Szczoteczka sensitive
      szczoteczka sensitive
      Bardzo miękka szczoteczka dla osób z wrażliwymi zębami i dziąsłami. Przy pomocy bardzo miękkich włókien skutecznie i łagodnie czyści wrażliwe zęby, dzięki czemu zmniejsza do minimum uczucie dyskomfortu. Polecana również po zabiegach chirurgicznych.
    • Szczoteczki miękkie
      • optymalna higiena
      • ochrona włókien
      miękka szczoteczka do zębów
  2. Powrót do codziennej ochrony jamy ustnej po zabiegu. Miękkie włókna zapewniają komfort szczotkowania.

    • Szczoteczki międzyzębowe:
    • szczoteczka międzyzębowa szczoteczki międzyzębowe szczoteczka międzyzębowa Elgydium
    • Szczoteczki jednopęczkowe

    Pasty do zębów zalecane w leczeniu chorób przyzębia:

    Pasty do zębów: Lacalut, Ajona,ELGYDIUM

    pasta lacalut pasta ajona pasta elgydium

    Pasty do zębów: Parodontax oraz ziołowe pasty do zębów.

    pasta colgate pasta blendamed parodontoza zębów

    Porady praktyczne w leczeniu chorób przyzębia — Nitkowanie

    Czyszczenie przestrzeni między zębami to pierwsza metoda walki z chorobami dziąseł, nieprzyjemnym oddechem oraz sposób zapobiegania rozwojowi próchnicy zębów. Aby otrzymać pożądany efekt wskazane i zalecane jest regularne i codzienne nitkowanie. Służy do tego nić dentystyczna, którą używamy po uprzednim wyszczotkowaniu zębów. Do przeprowadzenia zabiegu potrzebna jest nitka o długości 30-40 cm, którą owija się wokół środkowych, bądź wskazujących palców, tak, by około 3-4 cm pozostały wolne. Używanie świeżego odcinka nitki na każdą, kolejną partię płytki zęba, to prawidłowe postępowanie, ponieważ stosowanie i powtarzanie sekwencji tym samym fragmentem nici może przyczynić się do przenoszenia bakterii z zęba na ząb. Nić wsuwa się ostrożnie ruchami piłującymi do szczeliny zęba. Gdy przedostanie się ona do powierzchni zęba, przesuwa się ją kilkakrotnie ruchami pionowymi
    w kierunku brzegu siecznego lub powierzchni żującej.

    Rodzaje nici dentystycznych: zwykłe, woskowane, barwione lub nie, nieimpregnowane fluorem, nasączone miętą.

    nić dentystyczna nitkowanie zębów nić do zębów

    Nici dentystyczne z chlorheksydyną — pomagają zwalczać stan zapalny brodawki dziąsłowej międzyzębowej.

    nici dentystyczne z chlorheksydyną minifluor

    Porady praktyczne w leczeniu chorób przyzębia — Irygacja

    Irygatory do higieny jamy ustnej. Urządzenia te wykorzystują w swoim działaniu zalecaną przez naukowców irygację punktową WaterPik w celu zapewnienia optymalnego oczyszczania, masowania, profilaktyki zapalenia dziąseł i ograniczania płytki nazębnej. Irygator usuwa bakterie głęboko między zębami i poniżej dziąseł, gdzie czyszczenie tradycyjną szczoteczką nie daje rezultatów. Masuje dziąsła, co w efekcie sprawia, że są lepiej ukrwione i zdrowo wyglądają. Idealny do czyszczenia wokół stałych aparatów ortodontycznych, dzięki zastosowaniu specjalnej końcówki.

    irygator bezprzewodowy irygator dentystyczny

    Porady praktyczne w leczeniu chorób przyzębia — Terapia farmakologiczna

    Płukanki z chlorheksydyną (Elgydium, Eludril, Corsodyl, Kin).

    płyn corsodyl płyn eludril płyn kin

    Żele PERIO-KIN

    żel perio kin

    Płukanki ziołowe: Azulan, Dentosept, Septosan

    płukanka azulan płukanka dentosept płukanka septosan

Profilaktyka

cisi zabójcy, czyli co w zębach siedzi

Internista, ginekolog czy dermatolog coraz częściej przed postawieniem właściwej diagnozy wysyła pacjenta do... stomatologa. Dlaczego? Aby zdiagnozować "cichych zabójców".

Okazuje się, że choroby jamy ustnej mają ścisły związek z takimi dolegliwościami, jak bóle głowy, uszkodzenia stawów, choroby zatok, choroby serca i układu krążenia, choroby nerek, przedwczesne porody, choroby siatkówki oka czy schorzenia dermatologiczne. Bardzo często przyczyną różnego rodzaju dolegliwości są problemy stomatologiczne, w wielu przypadkach bezobjawowe. Zęby, które wymagają leczenia kanałowego, źle przeprowadzone wcześniejsze leczenie kanałowe, pozostałości narzędzi stomatologicznych w kanałach, co wcale nie jest rzadkie, nieusunięte resztki korzenia, torbiele czy zmiany ropne w przyzębiu, zapalenie kości, ale również problemy w obrębie zatok - to "cisi zabójcy" - bakterie powodujące groźną chorobę odogniskową. Takie ognisko z jamy ustnej "rozsiewa" bakterie po organizmie, przyczyniając się do wielu groźnych chorób odległych narządów, jak na przykład zapalenie wsierdzia, zniszczenie zastawek w sercu czy zapalenie kłębuszkowe nerek. Tymczasem przeprowadzane co pół roku oczyszczanie zębów z kamienia i osadów w znaczącym stopniu zmniejsza ryzyko zachorowań na  część z tych chorób.

Po pierwsze diagnostyka

Nowoczesna stomatologia nie opiera się już wyłącznie na badaniu stanu jamy ustnej za pomocą lusterka. Dziś walkę z próchnicą i innymi problemami jamy ustnej, a pośrednio również z "cichymi zabójcami", rozpoczyna się od kompleksowej diagnostyki rtg. Zdjęcie panoramiczne to standard, którego trzymają się najlepsze gabinety. Orident stworzyło nawet jeden z najnowocześniejszych w Wielkopolsce gabinet diagnostyczny wyposażony m.in. w tomograf komputerowy Morita Veraviewepocs 3D. Dzięki jego zastosowaniu postawienie diagnozy jest bardziej precyzyjne, szybkie, a przede wszystkim całkowicie bezpieczne dla pacjentów. Bo nowoczesne urządzenia diagnostyczne niewiele przypominają te, z których korzystaliśmy jeszcze kilka lat temu. Ich główną zaletą jest to, że zdjęcia wykonywane są w technologii cyfrowej. Dzięki temu są o bardziej czytelne niż tradycyjne, a ich wywołanie jest mniej czasochłonne, bo nie trzeba używać klisz. W trudnych przypadkach wykonujemy zdjęcia trójwymiarowe, dzięki czemu możemy obejrzeć chore miejsce praktycznie z każdej strony. W razie konieczności łatwo też przesłać drogą elektroniczną takie zdjęcie do lekarza-konsultanta. Jednak zgodnie z dewizą primum non nocere najważniejsze jest oczywiście to, że nowoczesne maszyny rentgenowskie są po prostu o wiele bezpieczniejsze dla pacjentów.

Bezpieczeństwo i precyzja

Na przykład tomograf Morita Veraviewepocs 3D, na którym pracuje Orident, emituje pięciokrotnie niższą dawkę promieniowania niż tradycyjny tomograf używany w szpitalach. To dzięki znacznemu ograniczeniu wiązki promieniowania i idealnemu dopasowaniu jego dawki do wielkości szczęki (komputer automatycznie dostosowuje dawkę promieniowania do konkretnego pacjenta). Nie bez znaczenia jest także czas naświetlania, w przypadku nowoczesnego sprzętu zredukowany do minimum (to ważne zwłaszcza w przypadku pacjentów z chorobami nowotworowymi lub innymi schorzeniami wymagającymi częstej rentgenodiagnostyki).
Zastosowanie nowoczesnych aparatów rentgenowskich i tomografów nie ogranicza się wyłącznie do wstępnego badania. Wysokiej jakości zdjęcia tomograficzne wykorzystywane są również jako podstawa do komputerowego planowania implantów. Także podczas leczenia kanałowego, wykonywanego dziś z użyciem mikroskopu, wykonuje się zdjęcia rtg w trakcie zabiegu, co pozwala lekarzowi ocenić poprawność wypełnienia kanału na bieżąco, a w efekcie - skraca czas takiego leczenia do jednego zabiegu.

Nadzieja na uratowanie zębów

"Cisi zabójcy" to pierwotne ogniska chorobowe. Skutków ich działania na organizm, a więc np. problemów z sercem, nie można wyleczyć bez usunięcia pierwotnego ogniska zapalnego w jamie ustnej. Do niedawna wiązało się to niestety z koniecznością usunięcia zęba. Dzięki nowoczesnym technologiom diagnostycznym oraz zaawansowanym technikom stomatologicznych dziś takie zęby można wyleczyć. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu najnowszych standardów leczenia kanałowego, wymagających użycia mikroskopu zabiegowego i rentgenodiagnostyki. W Orident szczególnie dbamy o to, by zapewnić naszym pacjentom leczenie endodontyczne (kanałowe) najwyższej klasy. W tym wypadku nie chodzi tylko o nowoczesny sprzęt, ale również o umiejętności i doświadczenie lekarzy. Pięcioro stomatologów pracujących w naszym centrum jest zrzeszonych w Polskim Towarzystwie Endodontycznym. Opiekują się pacjentami Orident, jak i osobami kierowani do nas przez współpracujące z Orident gabinety stomatologiczne nie specjalizujące się w zaawansowanej endodoncji.

Nowoczesna aparatura diagnostyczna, zawansowane technologie leczenia i bezpieczne materiały stomatologiczne w połączeniu z doświadczeniem stomatologów umożliwiają dziś wyleczenie również takich zębów, dla których jeszcze kilka lat temu nie byłoby ratunku. Tylko, że zły stan jamy ustnej to w większości wypadków skutek naszych złych nawyków - niedostatecznej higieny i złej diety. Może więc warto pamiętać o tym, że - skoro tak wiele ogólnych problemów zdrowotnych ma swoje źródło w zębach, to właśnie o zdrowie jamy ustnej musimy dbać szczególnie. Nie tylko po to, by olśniewać uśmiechem, ale przede wszystkim dlatego, aby zachować pełnię zdrowia.

dieta, a rozwój próchnicy

Węglowodany zawarte są w: słodyczach, ciastach, kruchych ciastkach, słodkim białym pieczywie, maśle orzechowym, krakersach, chrupkach ziemniaczanych, chipsach, słodkich płatkach śniadaniowych, owocach (świeżych i suszonych) oraz sokach owocowych, które często wzbogacane są dodatkowymi substancjami słodzącymi. Związki ten rozkładane są przez enzymy bakteryjne do monocukrów, które w metabolizmie bakteryjnym przyczyniają się do rozwoju próchnicy.

Największy wpływ na rozwój próchnicy ma częstotliwość spożywania produktów bogatych w cukry, szczególnie tych o lepkiej konsystencji (chrupki, płatki kukurydziane, cukierki typu toffi, lizaki). Substancje te utrzymują się dłużej na powierzchni zębów, co powoduje ich łatwiejsze przekształcenie w kwasy przez bakterie płytki nazębnej.

Wpływ odżywiania na ilość ubytków jest szczególnie istotny u małych dzieci. Poprzez odpowiednie sterowanie dietą dziecka, rodzic może wpłynąć na zwiększenie odporności na próchnicę, a także na nabranie odpowiednich nawyków żywieniowych.

W codziennej praktyce lekarskiej często spotykamy się z pytaniem: dlaczego, mimo regularnego mycia zębów, moje dziecko ma ubytki? Odpowiedź na to jest prosta — wszystko zależy od trybu żywienia dziecka! Nieodpowiednia, bogata w cukry dieta, może odgrywać znaczącą rolę w rozwoju próchnicy zębów. Produkty zawierające duże ilości węglowodanów, szczególnie węglowodanów prostych, takich jak glukoza i fruktoza, stają się pożywką dla bakterii zasiedlających jamę ustną, a także drobnoustrojów tworzących płytkę nazębną.

Przez mniej więcej pół godziny po jedzeniu, bakterie powodujące próchnicę wykorzystują węglowodany do produkcji kwasów. Obniża to poziom pH płytki nazębnej, sprzyja rozwojowi drobnoustrojów i prowadzi do próchnicy zębów, która w pierwszym etapie rozpoznawana jest jako odwapnienie szkliwa.

Planując dietę dla swojego dziecka, pamiętaj:

  • w okresie niemowlęcym nie należy podawać dziecku smoczków z cukrem czy miodem, ponieważ czynnik próchnicotwórczy przez długi czas działa na słabo zmineralizowane tkanki zęba, prowadząc do katastrofalnych skutków,
  • nie należy nadmiernie słodzić potraw i napojów — nie można przyzwyczajać dziecka do słodyczy,
  • szczególnie w okresie przedszkolnym należy zwróć uwagę na konsystencję serwowanych pokarmów — posiłki muszą być przygotowywane tak, aby zmusić dziecko do dokładnego żucia (surowe owoce i jarzyny, dzięki włóknistej budowie, przyczyniają się do oczyszczania zębów, a pełnoziarniste pieczywo, dzięki zawartości celulozy, zapobiega przyleganiu resztek pokarmowych do powierzchni zębów),
  • należy starać się, aby słodycze nie znajdywały się w zasięgu rąk dziecka; szczególnie niebezpieczne dla zębów jest spożywanie pokarmów kleistych, gęstych (chrupek, płatków kukurydzianych, chipsów), które przyklejając się do zębów, dłużej kontaktują się
    z ich powierzchnią, a tym samym powodują szybszy rozwój próchnicy,
  • nie wolno pozwalać dziecku jeść przed snem; spożycie nawet niewielkiej ilości pokarmu przed snem sprzyja rozwojowi próchnicy — jeżeli po umyciu zębów maluch ponownie zjada posiłek wskazane jest powtórne szczotkowanie,
  • zdrowsze jest jedzenie słodyczy zaraz po posiłku głównym (np. jako deser po obiedzie), a także jednorazowo w większej ilości, niż mało i często; lepiej dać dziecku pół czekolady na raz, niż kawałek co godzinę; podobnie jest z napojem gazowanym — lepiej, by dziecko wypiło go w całości, niż sączyło przez całe popołudnie,
  • zamiast ciastek, cukierków i czekolad, jako przekąski należy podawać owoce, jarzyny, sery i serki,
  • nie należy podawać dziecku dużej ilości pokarmów kwaśnych — dotyczy to szczególnie soków owocowych (zwłaszcza grapefruitowego, jabłkowego, pomarańczowego), które poprzez swoje niskie pH odwapniają szkliwo zębów; zalecane jest zastąpienie soków wodą oraz podawanie niesłodzonych herbatek owocowych,
  • należy ograniczyć dziecku podjadanie między posiłkami głównymi — częste jedzenie obniża pH w jamie ustnej, co sprzyja demineralizacji szkliwa; zalecane jest, aby wprowadzić zasadę spożywania słodyczy tylko w jeden wybrany dzień tygodnia,
  • w nocy i po umyciu zębów wieczorem należy podawać dziecku wyłącznie wodę.

Bibliografia:
M. Szpringer-Nodzak, M. Wochn-Sobańska, Stomatologia wieku rozwojowego.
D. Piątowska, Zarys kariologii.

jakie są przyczyny powstawania przebarwień i żółknięcia zębów?

Codziennie towarzyszy nam wiele produktów, które powodują występowanie przebarwień i żółknięcie zębów. Najpopularniejsze z nich to: kawa, herbata, papierosy, soki, barwniki spożywcze, a nawet niektóre lekarstwa. Wszystkie sprawiają, że blask naszego uśmiechu słabnie, a zęby tracą swój naturalny, piękny kolor. Dziś, wraz z rozwojem nowoczesnej stomatologii, wybielanie stało się proste i bezpieczne.

profilaktyka przeciwpróchnicowa

Profilaktyka przeciwpróchnicowa obejmuje wykonanie lakowania i lakierowania zębów.


Lakowanie polega na pokryciu lakierem szczelinowym bruzd i zagłębień w zębach trzonowych i przedtrzonowych. Bruzdy i szczeliny, ze względu na swą budowę, są miejscami w których gromadzą się resztki pokarmowe, ułatwiające rozwój bakterii. One z kolei sprzyjają rozwojowi próchnicy. Najbardziej zagrożone próchnicą są zęby szóste (pierwsze trzonowce stałe). Pojawiają się one zazwyczaj ok. 6 roku życia. Zęby te w początkowym okresie są słabo zmineralizowane (podatne na próchnicę), stąd tak ważne jest ich zalakowanie. Tak zabezpieczone zęby kontroluje się co 6 miesięcy. Tam, gdzie uszczelniacz wypadł lub uległ starciu, ponawiamy lakowanie.

Lakierowanie polega na działaniu preparatami zawierającymi fluor bezpośrednio na powierzchnię wyrzniętego zęba, dzięki czemu staje się ona mniej podatna na próchnicę. Lakierowanie powtarza się co pół roku.

Nadwrażliwość zębów

leczenie nadwrażliwości zębów

Domowe sposoby leczenia nadwrażliwości zębów

Specjaliści z Orident polecają szczotkowanie zębów miękką szczoteczką przynajmniej 2 razy dziennie. Istotna jest właściwa technika mycia zębów. Szczotkujemy je bez nadmiernego nacisku, a ruchy szczoteczki powinny być okrężne, nie szorujące. Nie należy myć zębów do godziny po zjedzeniu owoców cytrusowych, czy też spożyciu napojów gazowanych i kwaśnych soków. Kwas zawarty w tych produktach pozbawił zęby ochronnej warstewki uszczelniającej szkliwo. Przed szczotkowaniem warto wypłukać usta wodą lub płukanką z fluorem.

Polecane preparaty przeznaczone do zębów nadwrażliwych

Rekomendujemy używanie do zębów wrażliwych specjalistycznych past. Godne polecenia są np. Sensodyne, Elmex, Elgydium. Pasta taka powinna zawierać azotan potasu, fluorek cynawy.


pasta elgydium pasta elmex pasta lacalut pasta sensodyne

Płukanki np. Elgydium, Sensodyne, Elmex - zmniejszają wrażliwość zakończeń nerwowych znajdujących się w kanalikach zębinowych.


płukanka elgydium płukanka elmex płyn sensodyne

Leczenie w gabinecie stomatologicznym

  • Fluoryzacja. Polega na pokryciu zębów specjalnym preparatem z fluorem, który tworzy powłokę ochronną na odsłoniętej zębinie. Jest to zabieg bezbolesny, szybko przynosi ulgę. Fluoryzację powinno się wykonywać raz na pół roku,
  • Stymulacja mineralizacji. Lekarz stomatolog może zastosować preparat, który działa jak "szkliwo w płynie". Przywraca on równowagę mineralną w jamie ustnej. Oparty na technologii "Recaldent" (fosfopeptyd kazeiny - amorficzny fosforan wapnia) dostarcza wysoko stężonego wapnia i fosforanów. Wspomaga działanie śliny, przywracając bilans mineralny do stanu równowagi, zapewnia zębom specjalną ochronę, pomaga neutralizować kwasy produkowane przez bakterie płytki nazębnej. Stomatolog może przepisać fluorkowy żel do nakładania na zęby lub płukankę fluorkową,
  • Pokrycie bolesnych miejsc wypełnieniem kompozytowym. Skutecznie izoluje ono wrażliwe zakończenia nerwowe od bodźców powodujących dolegliwości,
  • Przeszczep dziąsła. Chirurgiczne leczenie w przypadku znacznego odsłonięcia korzenia. Nie wykonuje się tego zabiegu u palaczy i osób nadużywających alkoholu,
  • Impregnacja. Pokrycie zębów profesjonalnym preparatem znoszącym nadwrażliwość.

Bibliografia
Czasopismo Stomatologiczne 2002, LV, 2, 95-102 "Nadwrażliwość zębiny - etiopatogeneza i zasady terapii" Borczyk D., Brauman - Furmanek S.
Czasopismo stomatologiczne 2003, LVI,7 "Ocena kliniczna past Sensodyne w znoszeniu nadwrażliwości szyjek zębów" M. Radwan-Oczko, M. Szulc
Czasopismo Zdrowie 9/2005 "Zęby wrażliwe" A. Jarosz

nadwrażliwość zębów

Na nadwrażliwość zębów skarży się coraz więcej pacjentów zgłaszających się do Orident. Według statystyk dotyka ona ponad 40 proc. populacji. Objawy nadwrażliwości to ból o różnym natężeniu, który pojawia się przy szczotkowaniu zębów, piciu zimnych napojów, jedzeniu bardzo słodkich lub kwaśnych pokarmów, a także przy wdychaniu zimnego powietrza. Ból może dotyczyć pojedynczych zębów lub obejmować większą ich liczbę. Nadwrażliwość zębów wiąże się z obecnością ubytków niepróchnicowego pochodzenia, recesją dziąsła i przyzębia, nieprawidłową budową zęba, niekorzystnym ułożeniem szkliwa i cementu korzeniowego w obrębie jego szyjki.

przyczyny nadwrażliwości zębów

  • Wady anatomiczne tkanek miękkich,
  • Zaburzenia zgryzu,
  • Zgrzytanie zębami (tzw. bruksizm),
  • Urazy zębów powstałe np. podczas nagryzania twardych przedmiotów,
  • Nieprawidłowo wykonywane przez pacjenta zabiegi higieniczne: zbyt intensywne, mocne szczotkowanie zębów twardą szczoteczką, stosowanie produktów wybielających zęby bez kontroli lekarza stomatologa, stosowanie past do zębów ze środkiem ściernym,
  • Choroby dziąseł (np. zanik dziąseł) mogące prowadzić do odsłonięcia szyjek zębów,
  • Palenie papierosów pogarsza ukrwienie dziąseł, co sprzyja stanom zapalnym przyzębia, a to z kolei prowadzi do zaniku tkanki.
  • Niewłaściwa dieta: częste spożywanie kwaśnych pokarmów lub napojów np. cytrusów, napojów gazowanych, mięsa, soku żurawinowego, sosu vinegret. Składniki zawarte w tych produktach powodują, że ślina nabiera kwaśnego odczynu, a szkliwo jest poddawane chemicznemu rozpuszczaniu, co pozbawia zębinę ochronnej warstwy,
  • Choroby przewodu pokarmowego, w których dochodzi do tzw. refluksu, czyli zarzucenia do ust kwasu żołądkowego,
  • Częste wymioty (np. w przebiegu bulimii)
  • Nadwrażliwość może wystąpić również po niektórych zabiegach stomatologicznych. Może się ona pojawić po usunięciu kamienia nazębnego (skaling), wybielaniu zębów, opracowywaniu głębokich ubytków, przygotowywaniu zęba pod uzupełnienia protetyczne. Jest to jednak nadwrażliwość tymczasowa (trwa najwyżej ok. tygodnia). Można ją zmniejszyć, a nawet wyeliminować poprzez nakładanie po zabiegach specjalnych preparatów.

Stomatologia dziecięca

dlaczego wizyta adaptacyjna jest tak ważna?

Pierwsza wizyta dziecka u stomatologa jest niezmiernie ważna, ponieważ rzutuje na całe późniejsze nastawienie do leczenia. Wyniesione z gabinetu stomatologicznego, negatywne doświadczenia z dzieciństwa mogą doprowadzić w przyszłości do dentofobii. Dlatego zanim maluch usiądzie na fotelu w celu wykonania konkretnego zabiegu, proponujemy przyprowadzenie go wcześniej na specjalną wizytę adaptacyjną, która w znacznym stopniu zredukuje jego strach. W zależności od nastawienia dziecka może być potrzebna jedna lub więcej takich wizyt.

Na czym polega grupowa wizyta adaptacyjna

Spotkanie adaptacyjne jest najważniejszą częścią programu „Orident dla dzieci”. Jego celem jest zapoznanie małych pacjentów
z funkcjonowaniem gabinetu dentystycznego, nauka podstawowych zasad higieny zębów i przekonanie, że wizyta u dentysty nie musi być przykrym obowiązkiem. Dzieci bawią się i zdobywają wiedzę w grupie rówieśników i w towarzystwie rodziców.
Spotkanie adaptacyjne rozpoczynamy od zabaw edukacyjnych. Wspólnie z rodzicami dzieci poznają m. in. budowę zęba i podstawowe techniki szczotkowania. Następnym etapem jest wizyta w gabinecie stomatologicznym, gdzie dentysta opowiada o jego wyposażeniu
i przeznaczeniu poszczególnych urządzeń i instrumentów. Ta część wizyty odbywa w grupie rówieśników. Spotkanie kończy się indywidualnym badaniem jamy ustnej dziecka (dla chętnych) w obecności rodziców, podczas którego dentysta pokazuje dziecku jego własne zęby na monitorze, za pomocą kamery wewnątrzustnej. Po wizycie rodzice otrzymują pełną informację na temat stanu uzębienia dziecka.


Na czym polega indywidualna wizyta adaptacyjna

Ideą indywidualnej wizyty adaptacyjnej jest bezstresowe zaznajomienie dziecka z gabinetem stomatologicznym i personelem. Składa się ona z kilku etapów, które w zależności od nastawienia dziecka, mogą zostać rozbite na kilka spotkań. Każde dziecko jest inne, dlatego bardzo ważne jest dla nas to, aby proces leczenia rozpocząć od poznania tego co lubi i jakie ma usposobienie. Podchodzimy indywidualnie do każdego malucha, aby zagwarantować pomyślny przebieg leczenia.

Na początku wizyty dziecko poznaje lekarza, który będzie leczył jego zęby podczas każdego kolejnego spotkania. Dentysta pozwala dziecku rozwiać wszelkie obawy związane z tym co nowe i nieznane. Następnie, w formie zabawy, dziecko ogląda gabinet i sprzęt, który będzie używany podczas kolejnych wizyt. Dentysta używa specjalnego słownictwa opisującego sprzęt i wykonywane zabiegi, a nie fachowej terminologii, która mogłaby być dla małego pacjenta niezrozumiała i przerażająca. Dziecko ma również okazję odbycia „podniebnej podróży na fotelu” i poznania ciekawostek o zębach. Dzieci bardzo lubią obserwować zmiany zachodzące w ich ciele, dlatego na pewno zainteresuje je także możliwość obejrzenia swoich własnych zębów w powiększeniu na monitorze, dzięki zastosowaniu kamery wewnątrzustnej.

Gdy dziecko jest dobrze nastawione do dentysty, lekarz może dokonać przeglądu stanu uzębienia dziecka i w razie konieczności zaplanować dalsze leczenie. Podczas wizyty maluch nauczy się także prawidłowo szczotkować i nitkować zęby, a rodzice mogą pozbyć się wątpliwości dotyczących leczenia lub dbania o zęby swojego dziecka na co dzień w domu.

Proponujemy połączenie wizyty adaptacyjnej dziecka z wykonaniem drobnego zabiegu u starszego rodzeństwa lub rodzica, w którym dziecko ma okazję czynnie uczestniczyć — założyć maseczkę i rękawiczki, podać lusterko czy kubeczek z wodą. Dziecko przekonuje się wtedy, że wizyta u dentysty to nic strasznego i nie musi kojarzyć się z bólem.

W Orident macie Państwo gwarancję, że przyjaźnie nastawiony i cierpliwy w stosunku do dzieci personel, pozwoli maluchowi oswoić się z nowym miejscem, jakim jest gabinet stomatologiczny. Pozwoli to na wykonywanie zabiegów za jego zgodą.

jak przygotować dziecko na wizytę u stomatologa?

Drodzy Rodzice, to właśnie Wy macie największy wpływ na zachowanie się dziecka podczas wizyty u dentysty. Poniżej znajdziecie praktyczne wskazówki, które pomogą przygotować Wasze dziecko zarówno do pierwszej, jak i kolejnych wizyt w gabinecie.

Rozmowa. Przed każdą wizytą należy porozmawiać z dzieckiem. Wyjaśnić mu jaki jest cel wizyty, jak będzie ona przebiegać oraz dlaczego tak istotne jest dbanie o zęby. Umawiając dziecko na wizytę można zapytać o specyficzne słownictwo używane w stosunku do dzieci w gabinecie, pozwalające przeprowadzić wizytę w formie zabawy.

Zabawa. Dzieci uwielbiają uczyć się przez zabawę. Sprawdzoną przez maluchy zabawką, pomagającą zwalczyć strach przed dentystą jest zestaw „Ciastolina Play-Doh Dentysta. Koniec strachu przed dentystą!“ Dziecko w domowym zaciszu może samo wcielić się w rolę lekarza. Narzędzia dostępne w zestawie przydadzą się również przy przeglądzie uzębienia u ulubionego misia czy lalki. Polecamy również zakup książeczki pt. “Wizyta dobrej wróżki”, w której Wróżka Zębonia radzi dzieciom jak myć zęby i jak zdrowo się odżywiać. Dzięki książeczce każde dziecko przeżyje prawdziwą przygodę z Wróżką Zębonią.

Planowanie wizyty. Wizytę najlepiej umówić na konkretną godzinę w ciągu dnia, aby uniknąć zbyt długiego oczekiwania, co może znudzić dziecko. Należy wybrać porę, o której dziecko nie jest śpiące ani zmęczone, ma dobry humor i pozytywne nastawienie. Należy także zadbać o to, aby maluch był najedzony, ponieważ chemoutwardzalny charakter wypełnień sprawia, że dziecko nie może jeść przez 2 godziny po wykonaniu zabiegu.

Wizyta adaptacyjna. Dziecko, zanim stanie się pacjentem, powinno najpierw oswoić się z gabinetem stomatologicznym i personelem. Taka wizyta powinna odbyć się, gdy dziecko nie odczuwa jeszcze bólu zęba. Więcej o grupowych i indywidualnych spotkaniach adaptacyjnych mogą Państwo przeczytać w dziale “wizyta adaptacyjna”.

Towarzysze wizyty. Pozwól dziecku na zabranie do gabinetu ulubionej maskotki. Dzięki niej maluch poczuje się pewniejszy
i odważniejszy. Zabrać można także ulubioną bajkę na DVD, którą maluch może obejrzeć w Orident Cafe (poczekalni).

Nagroda po wizycie. Oprócz drobnego upominku, który maluch otrzyma w gabinecie po udanej wizycie, warto pomyśleć o większej nagrodzie po zakończeniu leczenia, np. zakupie wymarzonej zabawki czy pójściu do kina. Na pewno będzie to dodatkowa motywacja dla dziecka.

Wróżka Zębonia. Kiedy dziecku wypadnie ząb lub zostanie usunięty podczas wizyty w gabinecie, może to oznaczać dla dziecka prawdziwą radość z rychłych odwiedzin Wróżki Zębonii! Maluch wkłada ząb pod poduszkę, a w nocy zabiera go do swojej kolekcji Wróżka Zębonia, w zamian, zostawia na jego miejscu pieniążek.

Kiedy powinna odbyć się pierwsza wizyta adaptacyjna?

Aby wizyta nie stała się złym wspomnieniem zarówno dla dziecka, jak i rodziców, nie należy zwlekać z pierwszą wizytą u stomatologa do momentu, aż dziecko zacznie boleć ząb. Ból najczęściej sprawia, że u dziecka wytwarza się negatywne nastawienie do stomatologa
i ewentualnego dalszego leczenia. Najlepiej w wieku około 3 lat przyjść z maluchem na wizytę adaptacyjną, podczas której lekarz wyjaśni jak najlepiej dbać o zęby i przy okazji skontroluje stan uzębienia dziecka.


Rozmowa z dzieckiem przed pierwszym zabiegiem.

Dziecko musi być uprzedzone o tym, że idzie do dentysty – nie można stawiać go przed faktem dokonanym.Strach przed wizytą
u stomatologa może wynikać z tego, że dzieci ogólnie nie lubią lekarzy (w tym stomatologów), ale najczęściej spowodowany jest jednak nieodpowiednim zachowaniem rodziców, którzy (często nieświadomie) straszą dziecko używając nieodpowiednich sformułowań. Przy dziecku nie wolno stosować sformułowań sygnalizujących, że wizyta u dentysty może się wiązać z bólem. Najczęstsze tego typu określenia to: 'nie bój się', 'nie ma się czego bać', 'na pewno nic nie będzie bolało' czy 'obiecuję, że nie będzie boleć' itd. Dużym błędem jest również straszenie dentystą, np. traktowanie wizyty u dentysty jako kary.

pierwszy zabieg - pozwól nam się poznać!

Drodzy Rodzice, wykonanie pierwszego zabiegu u dziecka jest emocjonującym przeżyciem nie tylko dla samego malucha, ale także dla Was. Jeżeli postaracie się zaufać naszym sprawdzonym metodom, wspólnie z dzieckiem przejdziecie przez ten etap o wiele łatwiej. Liczymy na Państwa współpracę, ponieważ od niej zależy pomyślność leczenia Waszego dziecka.

Podczas pierwszej wizyty prosimy o wypełnienie Wywiadu Małego Pacjenta, dotyczącego m. in. wcześniejszych doświadczeń malucha ze stomatologiem i jego nawyków związanych z higieną jamy ustnej. Pomoże nam to przygotować się lepiej na przyjęcie Państwa dziecka.

Następnym krokiem jest zakwalifikowanie dziecka do odpowiadającej mu grupy małych pacjentów, które wymagają odmiennego traktowania. Każdą grupę charakteryzują typowe zachowania w gabinecie stomatologicznym:

  • Pierwszą grupę stanowią dzieci odważne i otwarte, ufnie podchodzące do ludzi, nawiązujące szybki kontakt z rówieśnikami
    i dorosłymi. Śmiało odpowiadają osobie dorosłej na zadawane pytania (np. czy myje zęby? czy lubi słodycze? jaki jest jego ulubiony kolor? itd.). Z wielką uwagą słuchają opowiadanych bajek (lekarz w formie ciekawej historyjki opowiada o leczeniu). Dzieci o takim usposobieniu zazwyczaj współpracują już od pierwszej wizyty. Ich zgoda na podjęcie leczenia jest naturalna
    i radosna. Na ogół już na pierwszym spotkaniu pozwalają przeprowadzić potrzebny zabieg.
  • Drugą grupę tworzą dzieci z natury nieśmiałe, mające problemy z nawiązywaniem kontaktów, wstydzące się obcych. Potrzebują czasu, aby oswoić się z nowym miejscem. Mogą nie chcieć samodzielnie porozmawiać z lekarzem. Dzięki Państwa zachęcie
    i pomocy postaramy się nawiązać kontakt z dzieckiem i zdobyć jego zaufanie. Dla tej grupy dzieci pierwsza wizyta jest wizytą typowo poznawczą i adaptacyjną.
  • Do trzeciej grupy należą zdyscyplinowane dzieci, które miały już kontakt z dentystą, ale wywołuje on u nich negatywne skojarzenia. Takie dzieci potrzebują nieco więcej czasu na oswojenie się z gabinetem. Pomimo płaczu, na Państwa wyraźną prośbę zaczynają jednak współpracować z lekarzem.
  • Do ostatniej grupy zaliczamy pacjentów nastawionych wrogo, zdecydowanie odmawiających leczenia i niezdyscyplinowanych. Dzieci takie płaczą, kopią, nie słuchają poleceń rodziców, ani próśb lekarza.
  • Drodzy Rodzice, skoro poprosiliście nas o leczenie, to na pewno zdajecie sobie sprawę z tego, że to Wy ponosicie odpowiedzialność za stan jamy ustnej Waszego dziecka. Nie zrażajcie się tym, że Wasza pociecha zostanie zakwalifikowana do trzeciej lub czwartej grupy. Jeżeli zdecydujecie się być nieco bardziej stanowczy w dążeniu do tego, aby maluch miał zdrowe zęby, to na pewno dziecko w końcu podda się leczeniu.
  • Podejmując się wykonania zabiegu, staramy się go przeprowadzić bezboleśnie — ewentualny płacz na pewno nie będzie spowodowany bólem. Frustracja dziecka wynika raczej z tego, że zawiodły wszelkie sposoby na uniknięcie leczenia, jak: szlochanie, przytulanie się, robienie maślanych oczu, a nawet agresja.
  • Nigdy nie wykonujemy zabiegu na siłę, ponieważ może to wywołać uraz psychiczny na całe życie. Razem z Państwem musimy najpierw przekonać dziecko do leczenia. Niekiedy trwa to kilka wizyt, mimo to nie należy rezygnować. O sukcesie, jakim jest wykonanie zabiegu u dziecka, decyduje Państwa współpraca z lekarzem. Postarajcie się zaufać naszemu doświadczeniu, wynikającemu z codziennego obcowania z trudnymi pacjentami.
  • W skrajnych przypadkach, gdy dziecko uporczywie stara się dominować i reaguje histerycznie na każdą próbę podjęcia zabiegu, należy przekonać je sprawdzonym sposobem. Polega on na całkowitym zakazie jedzenia słodyczy do czasu, aż dziecko zgodzi się na leczenie. W takim przypadku należy wymagać stanowczości od całej rodziny. U jednych dzieci opór znika po kilku dniach,
    u innych po miesiącu, ale konsekwencja w postępowaniu zawsze przynosi efekty.
  • Jeżeli dziecko nie odczuwa jeszcze bólu zęba, najlepiej przyprowadzić je najpierw na specjalną wizytę adaptacyjną, która pozwoli mu się oswoić z gabinetem i personelem stomatologicznym. Zależy nam, aby efektem każdej wizyty było przejście przez chociaż jeden etap leczenia. Chcemy, aby wizyta była krótka i jak najmniej stresująca dla dziecka, zakończona jednak sukcesem
    i nagrodą. Po wizycie koniecznie trzeba dziecko pochwalić, podkreślić jakie było dzielne i jak wspaniale przezwyciężyło strach. Wytworzy to u niego pozytywne wspomnienia i zapobiegnie wielu problemom w późniejszych latach.

Drodzy Rodzice, zawsze chętnie służymy Wam radą i pomocą. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości odnośnie tego, jak przygotować dziecko do zabiegu i jak pozytywnie nastawić malucha do procesu leczenia, prosimy o kontakt mailowy lub telefoniczny.

zdrowe zęby, radosny uśmiech

Zęby dziecka wymagają opieki tak samo troskliwej, jak u dorosłych. Zaniedbania z dzieciństwa mogą mieć bowiem konsekwencje objawiające się do końca życia. Jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez rodziców jest lekceważenie zmian wywołanych próchnicą u dzieci. Nieleczone zęby narażają na ból, obrzęki, powodują nieprzespane noce zarówno malucha jak i dla rodziców. Przy ostrych stanach często konieczna jest terapia antybiotykowa, a nawet przedwczesne usunięcie zęba, co zakłóca prawidłowy zgryz. Co jednak najważniejsze, dotknięte próchnicą zęby mleczne zakażają wyrzynające się zęby stałe, skazując dzieci na leczenie dentystyczne już od najmłodszych lat.

Poniżej znajdą Państwo szczegółowe informacje dotyczące profilaktyki i leczenia zębów u dzieci.

Stomatologia estetyczna, wybielanie zębów

czy istnieją przeciwwskazania do wybielania zębów?

Nie należy wybielać zębów w przypadku:

  • ciąży,
  • karmienia piersią,
  • poniżej 16. roku życia,
  • alergii na utleniacze, glicerynę i żywice poliakrylowe.

czy wybielanie zębów jest bezpieczne?

Wybielanie jest bezpieczne wyłącznie pod warunkiem wykonywania zabiegu przez doświadczonego specjalistę. Samodzielne stosowanie dostępnych na rynku preparatów może przynieść efekty odwrotne od oczekiwanych: niejednolite wybielenie, nadwrażliwość szkliwa, czy nadmierne wybielenie - aż do wywołania przezroczystości szkliwa.

Dzięki stosowaniu najnowszych technik wybielania, Orident gwarantuje najwyższą jakość i bezpieczeństwo oferowanych usług. Do każdego pacjenta podchodzimy indywidualnie, dobierając technikę dla niego najwygodniejszą. Uwzględniamy przy tym naturalną wrażliwość szkliwa oraz preferencje dotyczące stopnia wybielenia i czasu trwania kuracji.

dlaczego warto zainteresować się wybielaniem zębów?

Uśmiech jest naszą wizytówką. Zarówno w pracy, jak i w życiu prywatnym, budowanie relacji międzyludzkich rozpoczynamy właśnie od niego. Ta prosta czynność towarzyszy nam zawsze i wszędzie. Jest przysłowiową kropką nad "i" w pozostawianym przez nas pierwszym wrażeniu. Dlatego tak ważne jest, aby uśmiech był jak najpiękniejszy - dzięki zdrowo wyglądającym, białym zębom.

jak dbać o wybielane zęby?

W trakcie kuracji oraz kilka dni po jej zakończeniu obowiązuje biała dieta. Należy powstrzymać się od spożywania: kawy, herbaty, picia czerwonego wina, soków i kolorowych napojów, jedzenia malin, jagód, buraczków oraz palenia papierosów.

Wymianę starych, nieestetycznych wypełnień i porcelanowych koron odkłada się na okres dwóch tygodni po zakończeniu zabiegu. W tym czasie stabilizuje się kolor naszych zębów, co umożliwia dobranie idealnego odcienia nowych wypełnień.

Efekt wybielenia utrzymuje się mniej więcej przez 3 lata i jest uzależniony od diety oraz stopnia w jakim pacjent dba o higienę jamy ustnej. Pomocna w utrzymaniu białego uśmiechu jest profesjonalna pasta Beyond do codziennego mycia zębów. Nie należy także zapominać o wizytach kontrolnych co pół roku i profesjonalnym oczyszczaniu zębów w Orident.

Dla wielu pacjentów wybielenie zębów jest okazją do zastanowienia się nad zmianą nawyków. Może warto ograniczyć picie kawy? Może rzucić palenie?

jak przygotować się do zabiegu wybielania?

Przed zabiegiem należy zgłosić się do lekarza, który dokładnie oceni stan jamy ustnej. Obowiązkowo trzeba wyleczyć stany zapalne dziąseł oraz zająć się ubytkami próchnicowymi. Konieczne jest także zabezpieczenie nieszczelnych wypełnienień oraz zakończenie rozpoczętego leczenia kanałowego.

Przygotowania kończy zabieg oczyszczania zębów z kamienia i osadu. Powinno to nastąpić na minimum 3 tygodnie przed rozpoczęciem wybielania.

jak wygląda proces wybielania zębów?

Większości pacjentów polecamy wybielanie zębów podczas godzinnej sesji przy wykorzystaniu techniki Beyond. Zęby są trzykrotnie pokrywane żelem i naświetlane lampą zbudowaną z 12 tys. światłowodów i 30 specjalistycznych filtrów. Uzyskane w ten sposób zimne, niebiesko-cyjanowe światło aktywuje działanie żelu Beyond. Efekt widoczny jest natychmiast po zakończeniu zabiegu.

W trudniejszych przypadkach (bardzo ciemne odcienie zębów, przebarwienia po stosowaniu antybiotyków w dzieciństwie oraz fluoroza) naświetlanie zastępujemy lub uzupełniamy techniką nakładek Opalescence. Dla pacjenta przygotowujemy dedykowaną, specjalną, elastyczną nakładkę. Powstaje ona w oparciu o wycisk szczęki. Po wypełnieniu nakładki aktywnym żelem (dostępny między innymi o smaku miętowym i arbuzowym), pozostawiamy ją na zębach na noc lub na kilka godzin w ciągu dnia. Zależy to od indywidualnych zaleceń. Ten rodzaj wybielania trwa od 3 do 10 dni. W niektórych przypadkach, na dobę po zabiegu, występować może pewna nadwrażliwość zębów. Jej efekt niwelujemy poprzez pokrycie ich płynnym szkliwem.

Kobiety w ciąży

dieta w ciąży

Zasady ogólne:

  1. Zrezygnuj z alkoholu i palenia tytoniu.
  2. Ogranicz picie kawy i herbaty.
  3. Jedz regularnie mniej a częściej.
  4. Urozmaicaj posiłki i unikaj słodkich przekąsek.
  5. Wzbogać swoją dietę o kwas foliowy.
  6. Pij minimum 2l wody dziennie.
  7. Jedz owoce i warzywa.
  8. Jedz chude mięso.
  9. Pij mleko.
  10. Ogranicz sól.

Prawidłowo odżywiająca się zdrowa kobieta w czasie ciąży powinna zwiększyć masę ciała. Jest to wynik przyrostu masy ciała kobiety, masy płodu i łożyska oraz objętości wód płodowych.

Prawidłową masę ciała w ciąży można obliczyć dzięki współczynnikowi BMI przed ciążą:

BMI = masa ciała / (wzrost (w metrach)2)

Przykład: masa ciała 60kg, wzrost 170cm

BMI = 60/(1,7)2 = 60/2,89 = 20,76

Indeks masy ciała:Prawidłowy przyrost masy ciała w ciąży:
Niski (niedowaga) – poniżej 19,812,5-18kg
Normalny (waga prawidłowa)– 19,9-2511,5-16kg
Wysoki (nadwaga)– 25,1-307-11,5 kg
Bardzo wysoki (otyłość)- powyżej 30do 6kg

Przyrost masy ciała powinien być rozłożony na poszczególne trymestry:

I – 1-2,3 kg

II i II – 0,3-0,5 kg na tydzień

Dieta kobiety w ciąży różni się większym zapotrzebowaniem na witaminy, składniki mineralne i białko. Wiąże się to ze zwiększeniem kaloryczności – w pierwszym trymestrze o ok.150 kcal dziennie, a w drugim i trzecim o ok. 350kcal dziennie. Należy jednak pamiętać, że Do określenia zapotrzebowania organizmu na kaloryczność diety dobowej niezbędne jest ustalenie dodatkowych informacji, takich jak: stan odżywienia (otyłość czy niedobór masy ciała), rodzaj wykonywanej pracy, styl życia, wiek.

Niezwykle ważne w czasie ciąży są:

  1. Produkty zbożowe – stanowią główne źródło energii (węglowodany); zawierają składniki mineralne (żelazo, cynk), witaminy (B1, PP, B6, E)
  2. b) Owoce i warzywa – zawierające wit. C (porzeczki, truskawki, maliny, pomarańcze i grejpfruty, kiwi oraz papryka, pomidory, kalafior, kapusta kiszona), prowit.A (morele, śliwki, brzoskwinie, wiśnie oraz marchew, pomidory, papryka, sałata, szpinak) i kwas foliowy (pomarańcze, brokuły, sałata, kapusta)
  3. Nabiał – kefiry, jogurty i sery (zapotrzebowanie na wapń wzrasta o połowę i wynosi 1200mg)
  4. Mięso drobiowe, wędliny – zawierają białko, żelazo i witaminy z grupy B. Najkorzystniejsze jest spożywanie chudego mięsa – kurczaka, indyka, cielęciny – gotowanego i pieczonego.
  5. Nasiona roślin strączkowych – zawierają białko roślinne (soja, fasola)
  6. Ryby morskie – są źródłem białka, wit. D, jodu, fluoru, żelaza. Najlepiej spożywać je gotowane, pieczone lub z rusztu.
  7. Jajka – stanowią źródło białka i witamin A, PP, B1 i B2.
  8. Nienasycone tłuszcze – ryby, oleje roślinne
  9. Płyny – zaleca się spożywanie 2 l dziennie, najlepiej woda mineralna niegazowana, mleko, kompoty, herbaty ziołowe, soki owocowe i warzywne

NAJWAŻNIEJSZE SKŁADNIKI NIEZBĘDNE W CZASIE CIĄŻY:

  1. Żelazo -> niezbędne do budowy tkanek płodu, głównie czerwonych krwinek. W przypadku jego niedoboru matce dziecka może grozić anemia.
    Źródła żelaza: chude czerwone mięso, jaja, fasola, zielone warzywa: (szpinak, brokuły, szczaw).
  2. Wapń -> służy do budowy kości płodu. Dziecko czerpie je z kości i zębów matki, co w przypadku niedoboru może prowadzić do ich osłabienia i chorób.
    Źródła wapnia: mleko, jogurty, sery, zielone warzywa, fasola, migdały.
  3. Witamina C -> jest konieczna do prawidłowego wzrostu tkanek płodu oraz ułatwia wchłanianie innych ważnych składników np. żelaza.
    Źródła witaminy C: owoce cytrusowe, truskawki, pomidory, zielone warzywa liściaste.

Produkty i ich zawartość wskazane w okresie ciąży:

  • Czarna fasola –proteiny, błonnik, potas, żelazo, kwas foliowy i tiamina
  • Ciecierzyca – białka, żelazo, cynk i kwas foliowy
  • Kuskus – błonnik, białko i żelazo
  • Pieczywo pełnoziarniste – błonnik, wit. z grupy B
  • Płatki owsiane – kwas foliowy, żelazo, wit. B6
  • Szparagi – wit. C
  • Kapusta – wit. C, kwas foliowy
  • Czerwona papryka – wit.C, prowitamina A
  • Ziemniaki – węglowodany, wit. C
  • Szpinak – wit. C, wit. E, wapń, żelazo
  • Mleko – wapń, wit.D
  • Tofu (serek sojowy) – białko, wapń, cynk, miedź
  • Chuda wołowina – żelazo, cynk, wit. B12
  • Ryby – nienasycone kwasy tłuszczowe
  • Jaja – białko, żelazo, wit. B12
  • Sok pomarańczowy – kwas foliowy, wit. C
  • Truskawki – błonnik, wit.C

Czego nie powinno się jeść w ciąży:

  • Surowe, niedogotowane mięso – może być źródłem zakażenia toksoplazmozą
  • Sery pleśniowe i miękkie typu feta i camembert – spotyka się w nich bakterie z rodzaju listeria
  • Surowe owoce morza i ryby (sushi, ostrygi) – bywają zakażone bakteriami lub pasożytami
  • Kawa, mocna herbata – przez zawartość kofeiny podnoszą ciśnienie
  • Coca cola – zawiera kofeinę oraz węglowodany i konserwanty, które mogą szkodzić matce i dziecku
  • Surowe jaja – mogą być zakażone salmonellą

Przykład diety dla kobiety w ciąży

ZESTAW 1:

Pierwsze śniadanie: Płatki kukurydziane lub muesli z kefirem, tosty z masłem, gotowane jajko, pomidor, słaba herbata, sok owocowy,
Drugie śniadanie: Pieczywo pełnoziarniste, sałatka z tuńczyka, zielonego groszku, majonezu,
Obiad: Zupa krem z brokułów, ziemniaki, pierś z kurczaka, buraczki gotowane, sok owocowy, herbata
Podwieczorek: Ciasto drożdżowe, pomarańcza,
Kolacja: Grahamka z margaryną miękką, szynka, sałata, ogórek, rzodkiewka, herbata
Przed snem: Herbatka ziołowa lub owocowa

ZESTAW 2:

Śniadanie: miseczka mieszanki płatków owsianych z orzechowo-owocowym muesli zalanych mlekiem, szklanka soku ze świeżych owoców.
Drugie śniadanie: kromka ciemnego pieczywa z masłem i pastą twarogową ze świeżymi warzywami.
Obiad: czysty barszcz czerwony, ryż z lekko podduszonymi warzywami i kurczakiem, surówka z białej kapusty, kompot z suszonych śliwek.
Podwieczorek: jogurt naturalny z owocami, sucharek.
Kolacja: kromka chrupkiego pieczywa z plasterkiem żółtego sera i sałatą, papryką lub pomidorem i natką pietruszki.

ZESTAW 3:

Pierwsze śniadanie: kanapki z twarogiem (2 kromki mieszanego pieczywa, posmarowane masłem, opakowanie chudego twarożku, 5 startych rzodkiewek, łyżka posiekanych pestek dyni), gruszka, napar z mięty z łyżeczką miodu
Drugie śniadanie: nadziana grahamka (mała grahamka, 2 liście sałaty, 6 plasterków szynki drobiowej), szklanka kakao na mleku 2% z łyżeczką cukru
Obiad: czerwony barszcz (talerz zupy na mięsie zabielonej mlekiem), duszona pierś z kurczaka, (mięso bez skóry, łyżka oleju rzepakowego), surówka z kapusty kiszonej (szklanka surówki z białej kiszonej kapusty z cebulą), ziemniaki (3 ugotowane średniej wielkości ziemniaki z łyżeczką posiekanego koperku), szklanka kompotu
Podwieczorek: ciasto drożdżowe (50 g) z mlecznym koktajlem (szklanka kefiru 2%, pół szklanki mrożonych malin)
Kolacja: jajecznica (jajko, białko jajka, łyżeczka masła), średni pomidor, 2 kromki chleba żytniego pełnoziarnistego, kiść winogron, filiżanka herbaty

ZESTAW 4:

Pierwsze śniadanie: 2 kromki chleba mieszanego z serkiem kanapkowym, schabem pieczonym, surówka z papryki i pomidorów z posiekaną natką pietruszki i szczyptą pieprzu, szklanka herbaty owocowej
Drugie śniadanie: kubek kefiru 2 proc., 4 figi suszone
Obiad: zupa śródziemnomorska z rybą, 2 grzanki chleba pełnoziarnistego, szklanka soku z grejpfruta
Podwieczorek: miseczka galaretki wiśniowej, owoc kiwi, szklanka wody mineralnej
Kolacja: makaron pełnoziarnisty z chudym serem twarogowym, łyżką jogurtu naturalnego, startym jabłkiem i cynamonem, szklanka herbaty owocowej

Diagnostyka RTG

zdjęcie rentgenowskie uzębienia

Stomatologiczne archiwum X

W 1895 roku w listopadzie, niemiecki naukowiec Wilhelm Röntgen rozpoczął badania nad promieniami X. Jeszcze w tym samym roku wykonał pierwsze w historii zdjęcie rentgenowskie ręki swojej żony. Dziś, dokładnie 117 lat po tym wydarzeniu, wciąż korzystamy z dobrodziejstw jego odkrycia.

Dzisiejsza medycyna posługuje się wieloma skomplikowanymi urządzeniami diagnostycznymi. Wiele z nich opiera się na wykorzystaniu promieniowania X. Promienie te, zwane rentgenowskimi (od nazwiska odkrywcy), są falami elektromagnetycznymi, podobnie jak fale radiowe czy świetlne, ultrafioletowe lub podczerwone. Fale te przenikają przez różne tworzywa i materiały, które są nieprzezroczyste dla światła, a także przez miękkie tkanki, takie jak skóra czy mięśnie. Wykorzystanie promieni X daje więc możliwość obserwacji np. wnętrza człowieka, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych ingerencji chirurgicznych. Możemy sobie tylko wyobrazić, jakim przełomem musiało być to odkrycie pod koniec XIX wieku? Nie tylko sama idea obejrzenia człowieka ?od podszewki? wydaje się fascynująca. Promienie X służą zarówno medycynie, jak i inżynierii, astronomii, budownictwu. Przy ich pomocy nasz bagaż jest kontrolowany na lotnisku a kadłub samolotu prześwietlany w celu wykrycia potencjalnych pęknięć. Dzięki zdjęciom RTG można zauważyć nieprawidłowości czy zmiany patologiczne w naszym organizmie. Twarde substancje, takie jak kości czy metal zatrzymują promienie X i są dzięki temu widoczne na zdjęciach. Wykonywane na kliszy fotograficznej lub w technologii cyfrowej zdjęcia rentgenowskie są użyteczne w diagnostyce schorzeń układu krążenia, płuc, jamy brzusznej, w rozpoznaniu wszelkich złamań. Są także niezwykle istotnym elementem w pracy stomatologa.

Ukryte oblicze

Co widać na zdjęciu RTG zębów? Można powiedzieć, że widać to, co ukryte przed wzrokiem. Zdjęcie RTG jamy ustnej umożliwia dokładną diagnostykę całego uzębienia. Uwidacznia ono ubytki próchnicowe pod wypełnieniami lub na powierzchniach stycznych niedostrzegalne podczas tradycyjnego badania, pozwala na ocenę leczenia kanałowego, stan kości w chorobach przyzębia. Nie da się więc przecenić możliwości, jakie niesie za sobą radiologia. Dzięki zdjęciom RTG możemy ponad to poznać anatomię korzeni przed ekstrakcjami zębów dostrzec patologiczne zmiany w okolicach korzeni, torbiele oraz monitorować przebieg gojenia zmian okołowierzchołkowych. Do dobrej diagnozy potrzebne są nie tylko wiedza i doświadczenie, ale także najnowocześniejszy sprzęt, dzięki któremu nic nie jest pozostawione przypadkowi. Ten sprzęt zapewnia także bezpieczeństwo osób poddających się badaniu. Jak wiemy, promienie X posiadają także drugie, niszczące oblicze. Mimo że zalety wykorzystania promieniowania rentgenowskiego są niejednokrotnie niezastąpione, to należy mieć świadomość, że zbyt wysoka dawka promieniowania może powodować nieodwracalne zmiany w naszym organizmie. Wbrew pozorom, nie jesteśmy narażeni na szkodliwe promieniowanie jedynie wtedy, gdy prześwietlamy bolący bark czy leczony ząb. Nie zwracamy uwagi na promieniotwórczość środowiska, która w ekstremalnych przypadkach może być niebezpieczna. Badania pokazały, że im wyżej jesteśmy ponad poziomem morza, tym większą dawkę promieniowania przyjmujemy. Podczas lotu samolotem jest ona kilkakrotnie wyższa niż na ziemi. Ciekawostką wydaje się fakt, że załoga samolotów spędzająca wiele godzin w powietrzu, jest bardziej narażona na napromieniowanie niż pracownicy elektrowni atomowej.

Niebezpieczne związki

Skutki napromieniowania, zarówno poprzez promienie emitowane naturalnie, jak i sztucznie, są długofalowe i niebezpieczne dla zdrowia. Dlatego warto się leczyć, pamiętając, że technika i medycyna wchodzą czasem w bardzo niebezpieczne związki. Promienie X w dużych dawkach wiążą się z rozwojem niektórych nowotworów, z uszkodzeniem płodu. Dlatego istotne są nie tylko wiedza i doświadczenie stomatologa, ale i odpowiedni, najnowocześniejszy sprzęt. Rentgen panoramiczny jest sprzętem cyfrowym, który w porównaniu z tradycyjnymi aparatami zapewnia aż parokrotnie krótszy czas ekspozycji oraz znaczną redukcję dawki promieniowania. Kontrola ilości przyjmowanych przez nas promieni X staje się rzeczą podstawową, gdy borykamy się z problemami wymagającymi częstych prześwietleń, a dodatkowo chcemy, np. wyleczyć kanałowo ząb. Warto zwrócić także uwagę na nowoczesny sprzęt i ilość dawki, którą emituje i dzięki temu samemu zadbać o swoje bezpieczeństwo. Ważny jest czas naświetlania, który w przypadku nowoczesnego sprzętu może być zredukowany do minimum.

Rozwój nauki i techniki w służbie medycyny jest już tak daleko posunięty, że postawienie diagnozy jest bardziej precyzyjne, szybkie, a przede wszystkim całkowicie bezpieczne dla pacjentów. A to najważniejsze.

rentgen jamy ustnej